Willa Decjusza na Szlaku Renesansu w Małopolsce
Źródło: Stowarzyszenie Willa Decjusza
- Wybierasz się do Polski?
- Zarezerwuj hotel w Polsce
- Wynajmij samochód w Polsce
Od 2011-07-17 do 2011-07-17
Szlak Renesansu w Małopolsce. Willa Decjusza
| Dodano: 13.07.2011 | Autor: Stowarzyszenie Willa Decjusza | [ 0 komentarzy ] |
| Kategoria: | Kultura / sztuka | ||
| Kraj: | Polska | Miasto: | Kraków |
| Miejsce: | Stowarzyszenie Willa Decjusza | ||
| Adres: | 30-233 Kraków ul. 28 lipca 1943 roku 17a | ||
| WWW: | Stowarzyszenie Willa Decjusza | ||
| Cena: | Wstęp wolny | ||
W ramach ostatniej odsłony tegorocznej edycji Szlaku Renesansu w Małopolsce, zapraszamy w niedzielę, 17 lipca do odwiedzenia Willi Decjusza.
W ramach ostatniej odsłony tegorocznej edycji Szlaku Renesansu w Małopolsce, zapraszamy w niedzielę, 17 lipca do odwiedzenia Willi Decjusza. O godzinie 10.00, 11.00, 13.00 i 15.00 grupy zwiedzających będą nieodpłatnie oprowadzane przez przewodników po Willi, dawnej rezydencji Justusa Decjusza, sekretarza króla Zygmunta Starego.
W ramach towarzyszących zwiedzaniu „Spotkań z kulturą Renesansu” będą mieć miejsce dwa wykłady poświęcone historii i architekturze Willi, rozpatrywanych w szerszym kontekście małopolskiego dziedzictwa Renesansu. O godz. 12.00 dr Zbigniew Beiersdorf omówi architekturę zespołu pałacowo-parkowego Willi Decjusza, a godz. 14.00 Pani Klementyna Ochniak-Dudek wygłosi wykład pt. Willa Decjusza wśród rezydencji urzędników żup krakowskich.
Na zakończenie, o godz. 16.00 z koncertem pt. Poezja Stanisława Gąsiorka i muzyka Renesansu wystąpi Zespół Muzyki Dawnej Camerata Cracovia, w składzie: Marta Trybulec (sopran), Marta Salwarowska (skrzypce), Piotr Szewczyk (tenor), Marek Skrukwa (gamba), Krzysztof Górecki (aktor) oraz Ireneusz Trybulec – lutnista i autor programu koncertu.
Zespół Muzyki Dawnej Camerata Cracovia powstał w 1987 roku. Jego założycielem jest lutnista Ireneusz Trybulec. Camerata Cracovia wykonuje muzykę renesansu i baroku na dawnych instrumentach. Koncertuje w różnych składach uzależnionych od potrzeb repertuarowych. Istotną pozycję w programach zespołu stanowi mało znana i nie publikowana dawna muzyka polska oraz muzyka innych krajów słowiańskich z tego okresu, a także twórczość dokumentująca powiązania w tej dziedzinie między Polską i różnymi krajami Europy.
W pierwszych latach istnienia zespół koncertował poprzez Krajowe Biuro Koncertowe. Do chwili obecnej występował w większości zabytkowych miejsc w Polsce, w których organizowane są koncerty i festiwale. Zespół brał udział w Wieczorach Wawelskich, Tynieckich Recitalach Organowych, Festiwalach Polskiego Towarzystwa Muzyki Dawnej w Krakowie i Warszawie (Zamek Królewski), w Starosądeckim Festiwalu Muzyki Dawnej, Festiwalu Muzyki Dawnej w Jarosławiu, Wieczorach u Telemanna w Pałacu w Pszczynie, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Dawnej im. Mikołaja z Radomia, oraz w koncertach filharmonicznych i in. W 1997 roku zagrał w Sali Hołdu Pruskiego w Sukiennicach koncert charytatywny na rzecz ofiar powodzi. Za granicą muzycy koncertowali w Niemczech (m.in. w zamkach niemieckich, w Meistersingerhalle w Norymberdze, podczas Roku Polskiego w Niemczech, oraz na Expo 2000), Francji, Wielkiej Brytanii (Festival of Music in East Kent), Austrii, na Węgrzech (Festiwal Musiques sacrees aux XVII – XVIII siecles w Budapeszcie), w Czechach (Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Concentus Moraviae), Słowacji, Ukrainie, Rumunii, Mołdawii (Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Martisor) i na Litwie. Zespół nagrywał także programy telewizyjne. Przez 7 lat Camerata Cracovia realizowała projekt kulturalny wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej p.n. Muzyka dawnej Europy - Niemcy i Polska, ukazujący powiązania w dziedzinie muzyki między tymi krajami w dawnych wiekach. Jego uwieńczeniem było nagranie płytowe p.t. Polsko-niemieckie związki muzyczne (1999). W 1997 roku zespół wydał swoją pierwszą płytę CD zatytułowaną Muzyka w dawnej Polsce, natomiast w roku 2003 ukazał się album Jan Kochanowski – Poezja i Muzyka, nagrany na lutni solo przez Ireneusza Trybulca wraz z aktorami – Anną Dymną, Jerzym Trelą i Janem Korwin-Kochanowskim. Wydaniu płyty towarzyszyły koncerty z tymi wykonawcami. Zespół zajmuje się także popularyzacją poezji Kochanowskiego poza Polską, współpracując z aktorami zagranicznymi, którzy czytają na koncertach wiersze Kochanowskiego z zachowanych dawnych przekładów na języki obce. Camerata Cracovia popularyzuje też twórczość nowo odkrytego kompozytora polskiego baroku, Henryka Doebeliusa, wykonując jego sonaty skrzypcowe, odnalezione w Kromieryżu na Morawach. Zainteresowania zespołu kierują się ponadto na polską muzykę reformacyjną: muzycy wykonują dawne pieśni luterańskie, kalwińskie oraz ariańskie.
Willa Decjusza na Woli Justowskiej w Krakowie jest jednym z najbardziej znanych i najpiękniejszych przykładów architektury rezydencjonalnej w Polsce. Zbudowana w latach trzydziestych XVI w. z inicjatywy Justusa Ludwika Decjusza, sekretarza Króla Zygmunta I, wzorowana była na modnych w ówczesnej Europie posiadłościach z okolic Florencji i Rzymu, będących miejscem wypoczynku, spotkań i dysput filozoficznych. Budowlę na rzucie prostokąta, wznieśli około 1535 r. włoscy budowniczowie: Bernardino Zanobi de Giannotis z Rzymu, Jan Cini ze Sieny i Filip z Fiesole. Willa została usytuowana na wschodnim stoku wzgórza i zwrócona elewacją frontową w kierunku Krakowa. Z tego okresu zachowały się, widoczne z tarasu na parterze, dwa okienka piwniczne o obramieniach kamiennych, z otworami na ukośnie osadzoną kratę. W obecnej piwnicy, a dawnym przyziemiu, zachował się zespół sześciu prostych portali kamiennych oraz kamienny węgar okna, który posiada bogate renesansowe profilowanie i wykute gniazda do osadzania krat. Rezydencja otoczona była ogrodami i parkiem.
Przypuszcza się, że założenie ogrodowe składało się z dwóch części - większego ogrodu kwaterowego oraz drugiego w typie „giardino secreto”. Uzupełnieniem ogrodów były stawy usytuowane od strony rzeki Rudawy. Przyległe zalesione wzgórza stanowiły kompozycyjne dopełnienie zespołu. Obecna trzykondygnacyjna, arkadowa loggia rozpięta między dwiema wieżami alkierzowymi, jest w całości efektem przebudowy dokonanej przez Stanisława Lubomirskiego w pierwszej ćwierci XVII w. Zespół pałacowo-parkowy obejmuje obecnie budynek Willi Decjusza oraz dwie oficyny: Dom Łaskiego i Dom Erazma, a także otaczający je Park Decjusza. Od 1996 roku budynek jest siedzibą Stowarzyszenia Willa Decjusza.
Wszystkich, którzy zechcą odwiedzić Willę Decjusza w ramach programu Szlak Renesansu w Małopolsce, zapraszamy jednocześnie na rozpoczynające się o godz. 17.00 Imieniny Miłosza, wydarzenie przygotowane przez Stowarzyszenie w ramach obchodów Roku Czesława Miłosza.
Szlak Renesansu w Małopolsce. Willa Decjusza
17 lipca (niedziela), godz. 10.00 – 16.00, wstęp wolny
Koordynacja projektu:
Katarzyna Trojanowska – kasia@villa.org.pl
Organizator:
Stowarzyszenie Willa Decjusza
Partnerzy:
Muzeum Okręgowe w Tarnowie, Muzeum Zamek w Pieskowej Skale, Muzeum Zamek w Suchej Beskidzkiej, Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Zespół Szkół im. Wincentego Witosa w Książu Wielkim, Zespół Szkół Plastycznych w Tarnowie
Fundatorzy:
Projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego w ramach otwartego konkursu ofert z turystyki pn. Małopolska Gościnna
Projekt zrealizowano przy udziale finansowym Miasta Kraków
Sponsorzy:
Grupa Tauron, Grupa PZU, BP Europa SE, Siemens Sp. z o.o.
Partnerzy Medialni:
TVP Kraków, TVP Historia, Radio RMF Classic, Dziennik Polski, Modny Kraków, Spotkania z Zabytkami, Edukacyjny Kraków, Wrota Małopolski, Turystyka Małopolska, Kraków Zaprasza, Rodzinny Kraków.
W ramach towarzyszących zwiedzaniu „Spotkań z kulturą Renesansu” będą mieć miejsce dwa wykłady poświęcone historii i architekturze Willi, rozpatrywanych w szerszym kontekście małopolskiego dziedzictwa Renesansu. O godz. 12.00 dr Zbigniew Beiersdorf omówi architekturę zespołu pałacowo-parkowego Willi Decjusza, a godz. 14.00 Pani Klementyna Ochniak-Dudek wygłosi wykład pt. Willa Decjusza wśród rezydencji urzędników żup krakowskich.
Na zakończenie, o godz. 16.00 z koncertem pt. Poezja Stanisława Gąsiorka i muzyka Renesansu wystąpi Zespół Muzyki Dawnej Camerata Cracovia, w składzie: Marta Trybulec (sopran), Marta Salwarowska (skrzypce), Piotr Szewczyk (tenor), Marek Skrukwa (gamba), Krzysztof Górecki (aktor) oraz Ireneusz Trybulec – lutnista i autor programu koncertu.
Zespół Muzyki Dawnej Camerata Cracovia powstał w 1987 roku. Jego założycielem jest lutnista Ireneusz Trybulec. Camerata Cracovia wykonuje muzykę renesansu i baroku na dawnych instrumentach. Koncertuje w różnych składach uzależnionych od potrzeb repertuarowych. Istotną pozycję w programach zespołu stanowi mało znana i nie publikowana dawna muzyka polska oraz muzyka innych krajów słowiańskich z tego okresu, a także twórczość dokumentująca powiązania w tej dziedzinie między Polską i różnymi krajami Europy.
W pierwszych latach istnienia zespół koncertował poprzez Krajowe Biuro Koncertowe. Do chwili obecnej występował w większości zabytkowych miejsc w Polsce, w których organizowane są koncerty i festiwale. Zespół brał udział w Wieczorach Wawelskich, Tynieckich Recitalach Organowych, Festiwalach Polskiego Towarzystwa Muzyki Dawnej w Krakowie i Warszawie (Zamek Królewski), w Starosądeckim Festiwalu Muzyki Dawnej, Festiwalu Muzyki Dawnej w Jarosławiu, Wieczorach u Telemanna w Pałacu w Pszczynie, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Dawnej im. Mikołaja z Radomia, oraz w koncertach filharmonicznych i in. W 1997 roku zagrał w Sali Hołdu Pruskiego w Sukiennicach koncert charytatywny na rzecz ofiar powodzi. Za granicą muzycy koncertowali w Niemczech (m.in. w zamkach niemieckich, w Meistersingerhalle w Norymberdze, podczas Roku Polskiego w Niemczech, oraz na Expo 2000), Francji, Wielkiej Brytanii (Festival of Music in East Kent), Austrii, na Węgrzech (Festiwal Musiques sacrees aux XVII – XVIII siecles w Budapeszcie), w Czechach (Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Concentus Moraviae), Słowacji, Ukrainie, Rumunii, Mołdawii (Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Martisor) i na Litwie. Zespół nagrywał także programy telewizyjne. Przez 7 lat Camerata Cracovia realizowała projekt kulturalny wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej p.n. Muzyka dawnej Europy - Niemcy i Polska, ukazujący powiązania w dziedzinie muzyki między tymi krajami w dawnych wiekach. Jego uwieńczeniem było nagranie płytowe p.t. Polsko-niemieckie związki muzyczne (1999). W 1997 roku zespół wydał swoją pierwszą płytę CD zatytułowaną Muzyka w dawnej Polsce, natomiast w roku 2003 ukazał się album Jan Kochanowski – Poezja i Muzyka, nagrany na lutni solo przez Ireneusza Trybulca wraz z aktorami – Anną Dymną, Jerzym Trelą i Janem Korwin-Kochanowskim. Wydaniu płyty towarzyszyły koncerty z tymi wykonawcami. Zespół zajmuje się także popularyzacją poezji Kochanowskiego poza Polską, współpracując z aktorami zagranicznymi, którzy czytają na koncertach wiersze Kochanowskiego z zachowanych dawnych przekładów na języki obce. Camerata Cracovia popularyzuje też twórczość nowo odkrytego kompozytora polskiego baroku, Henryka Doebeliusa, wykonując jego sonaty skrzypcowe, odnalezione w Kromieryżu na Morawach. Zainteresowania zespołu kierują się ponadto na polską muzykę reformacyjną: muzycy wykonują dawne pieśni luterańskie, kalwińskie oraz ariańskie.
Willa Decjusza na Woli Justowskiej w Krakowie jest jednym z najbardziej znanych i najpiękniejszych przykładów architektury rezydencjonalnej w Polsce. Zbudowana w latach trzydziestych XVI w. z inicjatywy Justusa Ludwika Decjusza, sekretarza Króla Zygmunta I, wzorowana była na modnych w ówczesnej Europie posiadłościach z okolic Florencji i Rzymu, będących miejscem wypoczynku, spotkań i dysput filozoficznych. Budowlę na rzucie prostokąta, wznieśli około 1535 r. włoscy budowniczowie: Bernardino Zanobi de Giannotis z Rzymu, Jan Cini ze Sieny i Filip z Fiesole. Willa została usytuowana na wschodnim stoku wzgórza i zwrócona elewacją frontową w kierunku Krakowa. Z tego okresu zachowały się, widoczne z tarasu na parterze, dwa okienka piwniczne o obramieniach kamiennych, z otworami na ukośnie osadzoną kratę. W obecnej piwnicy, a dawnym przyziemiu, zachował się zespół sześciu prostych portali kamiennych oraz kamienny węgar okna, który posiada bogate renesansowe profilowanie i wykute gniazda do osadzania krat. Rezydencja otoczona była ogrodami i parkiem.
Przypuszcza się, że założenie ogrodowe składało się z dwóch części - większego ogrodu kwaterowego oraz drugiego w typie „giardino secreto”. Uzupełnieniem ogrodów były stawy usytuowane od strony rzeki Rudawy. Przyległe zalesione wzgórza stanowiły kompozycyjne dopełnienie zespołu. Obecna trzykondygnacyjna, arkadowa loggia rozpięta między dwiema wieżami alkierzowymi, jest w całości efektem przebudowy dokonanej przez Stanisława Lubomirskiego w pierwszej ćwierci XVII w. Zespół pałacowo-parkowy obejmuje obecnie budynek Willi Decjusza oraz dwie oficyny: Dom Łaskiego i Dom Erazma, a także otaczający je Park Decjusza. Od 1996 roku budynek jest siedzibą Stowarzyszenia Willa Decjusza.
Wszystkich, którzy zechcą odwiedzić Willę Decjusza w ramach programu Szlak Renesansu w Małopolsce, zapraszamy jednocześnie na rozpoczynające się o godz. 17.00 Imieniny Miłosza, wydarzenie przygotowane przez Stowarzyszenie w ramach obchodów Roku Czesława Miłosza.
Szlak Renesansu w Małopolsce. Willa Decjusza
17 lipca (niedziela), godz. 10.00 – 16.00, wstęp wolny
Koordynacja projektu:
Katarzyna Trojanowska – kasia@villa.org.pl
Organizator:
Stowarzyszenie Willa Decjusza
Partnerzy:
Muzeum Okręgowe w Tarnowie, Muzeum Zamek w Pieskowej Skale, Muzeum Zamek w Suchej Beskidzkiej, Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Zespół Szkół im. Wincentego Witosa w Książu Wielkim, Zespół Szkół Plastycznych w Tarnowie
Fundatorzy:
Projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego w ramach otwartego konkursu ofert z turystyki pn. Małopolska Gościnna
Projekt zrealizowano przy udziale finansowym Miasta Kraków
Sponsorzy:
Grupa Tauron, Grupa PZU, BP Europa SE, Siemens Sp. z o.o.
Partnerzy Medialni:
TVP Kraków, TVP Historia, Radio RMF Classic, Dziennik Polski, Modny Kraków, Spotkania z Zabytkami, Edukacyjny Kraków, Wrota Małopolski, Turystyka Małopolska, Kraków Zaprasza, Rodzinny Kraków.
