Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych - strażnik unijnych funduszy
| 22.10.2009 | Autor: Radosław Fellner | [ 1 komentarz ] |
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych stoi na straży bezpieczeństwa wydawania unijnych pieniędzy.
Źródło: Komisja Europejska - Dział Audiowizulany
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Pomór krów na Białorusi
- 9 grudnia - Międzynarodowy Dzień Przeciwdziałania Korupcji
- Siedem grzechów głównych Silvio Berlusconiego
- Unia Europejska - inne artykuły:
- E-learning – efektywne nauczanie w Europie
- Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu
- KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych obchodził dziesięciolecie swojego istnienia. Zaważywszy na skutki światowego kryzysu finansowego jego rola nabiera nowego znaczenia.
Historia
W 1999 r. Komisja Europejska ustanowiła Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych - OLAF. Tym samym rozpoczęła się walka z oszustwami godzącymi w interesy finansowe Wspólnoty. Zadaniem Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych jest wykrywanie takich przestępstw, jak: korupcja, defraudacja i niewłaściwe wykorzystanie funduszy w obrębie instytucji europejskich. Prowadzi również niezależnie wewnętrzne i zewnętrzne dochodzenia, koordynuje działalność władz w krajach członkowskich, a także organizuje konferencje na temat regulacji w kwestii obrotu pieniężnego.
OLAF zatrudnia 467 osób. Budżet administracyjny wynosi 52 mln euro a budżet operacyjny przeznaczony na zwalczanie nadużyć finansowych wewnątrz krajów Wspólnoty wynosi prawie 21 mln euro. Od momentu powstania w 1999 roku, OLAF rozpoczął ponad 3000 spraw w których ponad 300 osób zostało skazanych na więzienie, w tym 208 w zawieszeniu. Dzięki działaniom jego urzędników europejscy podatnicy odzyskali ponad 1 bilion euro.
Struktura organizacyjna
OLAF jest podzielony na 4 departamenty na czele których stoją dyrektorzy. Departamenty A i B, czyli piony dochodzeniowo – operacyjne, zajmują się badaniem i prowadzeniem operacji śledczych. Departament C odpowiedzialny jest za techniczne wsparcie czynności operacyjnych oraz zbiera dokumentację. Ogólne zarządzanie, utrzymanie baz danych jak i archiwów należy do zadań Departamentu ds. ogólnych, czyli pionu D. Obecnie we wszystkich resortach zatrudnionych jest 475 osób. Nad departamentami czuwa Komitet Nadzorczy. Jest to grupa pięciu niezależnych ekspertów zapewniających kontrolę nad działalnością Urzędu, co jest gwarancją niezawisłości w prowadzeniu dochodzeń. Komitet monitoruje wszczęte czynności operacyjne.
Dyrektor Generalny kieruje całością agencji, odpowiada za bezpieczeństwo działań i ich legalność. Jest przewodniczącym sekretariatu Międzynarodowej Konferencji Śledczych. Na corocznych spotkaniach specjaliści z Międzynarodowego Funduszu Walutowego, ONZ i Banku Światowego rozmawiają, w jaki sposób najlepiej wykrywać nadużycia finansowe. W pracy Dyrektorowi Generalnemu pomaga Platforma wykonawcza ds. Operacyjnych i dochodzeniowych. Ten organ doradczy przygotowuje ekspertyzy oraz rekomendacje dotyczące wszczęcia, kontynuowania lub zakończenia śledztw.
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych jest wspomagany przez Sieć propagatorów walki z oszustwami OLAF (OAFCN). Sieć składa się z rzecznika OLAF-u i osób odpowiedzialnych za informacje w krajowych służbach dochodzeniowych państw członkowskich. OAFCN odpowiada za zewnętrzną komunikację między OLAF’em a państwami, zwłaszcza informowanie obywateli europejskich o działaniach Urzędu. Ponadto organizuje kampanie medialne ilustrujące sukcesy współpracy między administracjami, prowadzi seminaria i szkolenia dla funkcjonariuszy publicznych.
Rezultaty pracy
Co roku Europejskie Biuro ds. Zwalczania Oszustw prezentuje raport ze swojej działalności. Zawarte są w nim wyniki przedsięwzięć i śledztw ze szczególnym naciskiem na zjawisko korupcji czy unikania zapłacenia podatku VAT. Urząd bada wykorzystanie środków pieniężnych jakimi dysponuje Unia Europejska, a które są kierowane do krajów ubiegających się o członkostwo. W 2008 roku toczyło się 12 spraw przeciwko Turcji, 2 przeciwko Chorwacji, która jest bardzo bliska akcesji, i 3 przeciwko Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii. W 2008 roku najwięcej spraw OLAF toczył przeciwko Belgii – 51. Ma to związek z faktem, że Bruksela jest siedzibą największych instytucji unijnych. Niewiele mniej wszczęto dochodzeń w Bułgarii - 42, Włoszech - 41 i Wielkiej Brytanii - 21. Najmniej zgłoszeń, bo po jednym pochodzi z Estonii, Malty, Słowenii, Finlandii i Szwecji. Coraz mniej rozpraw zostaje zamkniętych ze względu na poziom ich skomplikowania i wielowątkowość. Tylko około 60 % z nich kończy się wciągu 2 lat. OLAF stawia sobie za zadanie, aby każde śledztwo kończyło się maksymalnie po 24 miesiącach – tym bardziej, że po ukończeniu dochodzenia na szczeblu unijnym, sprawa jest przekazywana lokalnemu wymiarowi sprawiedliwości.
Źródło: ec.europa.eu




online
2009-12-23, 15:21
trzeba sprawdzic:)