Europejska Agencja Kosmiczna - podbój kosmosu w europejskim wydaniu
| 18.10.2009 | Autor: Radosław Fellner | [ 0 komentarzy ] |
Europejska Agencja Kosmiczna odgrywa coraz większą rolę w dziedzinie technologii satelitarnych. Na zdjęciu Automatyczny Statek Transferowy.
Źródło: Radosław Fellner
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Ekologiczny plastik z rzeźni
- KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
- Ratowanie Eurolandu, czyli Szczyt Rady Europejskiej
- Cała Europa - inne artykuły:
- Małżeństwo z rozsądku - Chorwacja nowym członkiem UE
- Łabędzie Gniazdo, czyli peryfrazy. Cz. II – państwa Europy
- Miasto diamentów i Bangkok Europy, czyli peryfrazy. Cz. I – miasta Europy
Europejska Agencja Kosmiczna po 35 latach wiedzie prymat w obszarze badań kosmicznych. Impulsem do jej powołania była chęć stworzenia alternatywy dla radzieckich i amerykańskich programów badawczych.
W 1975 r. powstała Europejska Agencja Kosmiczna. Założyło ją 10 państw: Belgia, Niemcy, Dania, Francja, Wielka Brytania, Włochy, Holandia, Szwajcaria, Szwecja, Hiszpania. Rok później dołączyła Irlandia.
Pierwszym projektem było wysłanie w przestrzeń satelitę badającego promieniowanie gamma w kosmosie. Powodzenie misji sprawiło, że planowany na 2 lata projekt przedłużono i kontynuowano przez następne 4 lata. Kolejne lata to pasmo sukcesów. Wystarczy wymienić umieszczenie pierwszego na świecie teleskopu wysokoorbitowego czy też udane próby ze startem rakiet nośnych Ariane. W tym czasie Kanada stała się państwem stowarzyszonym, zaś Austria została pełnoprawnym członkiem Agencji. Po spektakularnych lotach kosmicznych, w tym locie pierwszego europejskiego astronauty w 1983 r., przyszła pora na eksploracyjne misje na Marsa. Początek XXI wieku to start programu Mars Express- pierwszej europejskiej misji badawczej na inną planetę.
Niestety obok sukcesów pojawiły się też problemy. Najszerzej komentowanym jest uruchomienie własnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo. Przewidziane na 2008 rok, zakończenie przedsięwzięcia zostało odłożone w czasie do 2013 roku. Spowodowane jest to rosnącymi kosztami. Choć budżet na sam 2009 rok wynosi 3,5 miliarda euro, to jednak konieczna okazała się pomoc Unii Europejskiej w kwestii dofinansowania projektu.
Pomimo trudności i błędów, Europejska Agencja Kosmiczna odgrywa coraz większą rolę na arenie międzynarodowej. O jej znaczeniu w obszarze technologii kosmicznych niech świadczy fakt, iż jest odpowiedzialna za długookresowy pobyt kosmonautów w przestrzeni kosmicznej. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna jest zaopatrywana przez zaprojektowany i zbudowany przez ESA Automatyczny Statek Transferowy (ang. ATV). Ostatnim sukcesem organizacji jest uruchomienie systemu EGNOS.
ESA składa się z 18 państw: Austrii, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Niemiec, Norwegii, Portugalii, Szwecji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Włoch oraz krajów Beneluksu. Na czele organizacji stoi Rada Agencji, która swoją siedzibę ma w Paryżu. Radzie przewodniczy wybierany na 4 lata dyrektor generalny. Obecnie jest nim sprawujący już drugą kadencję Jean-Jacques Dordain. Za kontakt z Komisją Europejską odpowiedzialny jest oddział w Brukseli. Centrala współpracuje również m.in. z USA, Rosją, Polską, Słowenią, Estonią, Węgrami, Czechami i Rumunią.
Rada Agencji koordynuje pracę następujących agend:
ESTEC- (ang. European Space Research and Technology Centre) Europejskie Centrum Technologii i Badań Kosmicznych znajduje się w Noordwijk aan Zee w Holandii. Jest odpowiedzialne za techniczne wsparcie pracujących satelitów i przygotowanie projektów kosmicznych (planowanie, konstruowanie i testowanie urządzenia).
ESRIN- (ang. European Space Research Institute) Europejski Instytut Badań Kosmicznych, monitoruje działanie satelitów obserwacyjnych. Zawiera potężną bazę zdjęć i pomiarów dotyczących stanu środowiska naszej planety. Instytut mieści się we włoskim Frascati.
ESOC- (ang. European Space Operations Centre) Siedzibą Europejskiego Centrum Operacji Kosmicznych jest niemieckie miasto Darmstadt. Zadaniem Centrum jest zapewnienie bezproblemowego działania statków kosmicznych, które krążą po orbitach. To stąd kontroluje się wszystkie satelity i zbierane są wszelkie informacje od naziemnych stacji pomiarowych.
EAC- (ang. European Astronauts Centre) W Europejskim Centrum Astronautów w niemieckiej Kolonii szkoli się astronautów.
ESAC- (ang. European Space Astronomy Centre) Europejskie Kosmiczne Centrum Astronomii z siedzibą w Villanueva de la Cañada w Hiszpanii odpowiedzialne jest za misje astronomiczne i planetarne.
CSG- (ang. Guiana Space Centre) W Gujanie Francuskiej znajduje się Centrum Lotów Kosmicznych. Odbywają się tu starty i lądowania statków kosmicznych.
W maju 2007 roku Europejska Agencja Kosmiczna i Unia Europejska postanowiły podjąć współpracę. Efektem rozmów była „Europejska Polityka Kosmiczna”. Dokument zakładał ujednolicenie i zharmonizowanie prac obu organizacji. Stworzyły one tym samym pierwsze polityczne ramy określające kooperację w dziedzinie astropolityki. Prowadzone dotychczas odrębnie programy połączono z założeniem, że technologie satelitarne na rzecz obronności zostaną wykorzystane do celów cywilnych.
Źródło: esa.int
Początki
Pierwszym projektem było wysłanie w przestrzeń satelitę badającego promieniowanie gamma w kosmosie. Powodzenie misji sprawiło, że planowany na 2 lata projekt przedłużono i kontynuowano przez następne 4 lata. Kolejne lata to pasmo sukcesów. Wystarczy wymienić umieszczenie pierwszego na świecie teleskopu wysokoorbitowego czy też udane próby ze startem rakiet nośnych Ariane. W tym czasie Kanada stała się państwem stowarzyszonym, zaś Austria została pełnoprawnym członkiem Agencji. Po spektakularnych lotach kosmicznych, w tym locie pierwszego europejskiego astronauty w 1983 r., przyszła pora na eksploracyjne misje na Marsa. Początek XXI wieku to start programu Mars Express- pierwszej europejskiej misji badawczej na inną planetę.
Europejski System Nawigacji Satelitarnej
Niestety obok sukcesów pojawiły się też problemy. Najszerzej komentowanym jest uruchomienie własnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo. Przewidziane na 2008 rok, zakończenie przedsięwzięcia zostało odłożone w czasie do 2013 roku. Spowodowane jest to rosnącymi kosztami. Choć budżet na sam 2009 rok wynosi 3,5 miliarda euro, to jednak konieczna okazała się pomoc Unii Europejskiej w kwestii dofinansowania projektu.
Pomimo trudności i błędów, Europejska Agencja Kosmiczna odgrywa coraz większą rolę na arenie międzynarodowej. O jej znaczeniu w obszarze technologii kosmicznych niech świadczy fakt, iż jest odpowiedzialna za długookresowy pobyt kosmonautów w przestrzeni kosmicznej. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna jest zaopatrywana przez zaprojektowany i zbudowany przez ESA Automatyczny Statek Transferowy (ang. ATV). Ostatnim sukcesem organizacji jest uruchomienie systemu EGNOS.
Struktura organizacyjna
ESA składa się z 18 państw: Austrii, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Niemiec, Norwegii, Portugalii, Szwecji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Włoch oraz krajów Beneluksu. Na czele organizacji stoi Rada Agencji, która swoją siedzibę ma w Paryżu. Radzie przewodniczy wybierany na 4 lata dyrektor generalny. Obecnie jest nim sprawujący już drugą kadencję Jean-Jacques Dordain. Za kontakt z Komisją Europejską odpowiedzialny jest oddział w Brukseli. Centrala współpracuje również m.in. z USA, Rosją, Polską, Słowenią, Estonią, Węgrami, Czechami i Rumunią.
Rada Agencji koordynuje pracę następujących agend:
ESTEC- (ang. European Space Research and Technology Centre) Europejskie Centrum Technologii i Badań Kosmicznych znajduje się w Noordwijk aan Zee w Holandii. Jest odpowiedzialne za techniczne wsparcie pracujących satelitów i przygotowanie projektów kosmicznych (planowanie, konstruowanie i testowanie urządzenia).
ESRIN- (ang. European Space Research Institute) Europejski Instytut Badań Kosmicznych, monitoruje działanie satelitów obserwacyjnych. Zawiera potężną bazę zdjęć i pomiarów dotyczących stanu środowiska naszej planety. Instytut mieści się we włoskim Frascati.
ESOC- (ang. European Space Operations Centre) Siedzibą Europejskiego Centrum Operacji Kosmicznych jest niemieckie miasto Darmstadt. Zadaniem Centrum jest zapewnienie bezproblemowego działania statków kosmicznych, które krążą po orbitach. To stąd kontroluje się wszystkie satelity i zbierane są wszelkie informacje od naziemnych stacji pomiarowych.
EAC- (ang. European Astronauts Centre) W Europejskim Centrum Astronautów w niemieckiej Kolonii szkoli się astronautów.
ESAC- (ang. European Space Astronomy Centre) Europejskie Kosmiczne Centrum Astronomii z siedzibą w Villanueva de la Cañada w Hiszpanii odpowiedzialne jest za misje astronomiczne i planetarne.
CSG- (ang. Guiana Space Centre) W Gujanie Francuskiej znajduje się Centrum Lotów Kosmicznych. Odbywają się tu starty i lądowania statków kosmicznych.
Integracja europejska
W maju 2007 roku Europejska Agencja Kosmiczna i Unia Europejska postanowiły podjąć współpracę. Efektem rozmów była „Europejska Polityka Kosmiczna”. Dokument zakładał ujednolicenie i zharmonizowanie prac obu organizacji. Stworzyły one tym samym pierwsze polityczne ramy określające kooperację w dziedzinie astropolityki. Prowadzone dotychczas odrębnie programy połączono z założeniem, że technologie satelitarne na rzecz obronności zostaną wykorzystane do celów cywilnych.
Źródło: esa.int
