Gwarancja czy rękojmia - prawa konsumenta
| 10.09.2009 | Autor: Agnieszka Wałek | [ 2 komentarze ] |
Opracowanie własne
Źródło: http://fotosik.pl
Rękojmia, gwarancja, reklamacja - to dzięki nim zakupy stają się bezpieczne
Źródło: http://everystockphoto.com/
- Wybierasz się do Polski?
- Zarezerwuj hotel w Polsce
- Wynajmij samochód w Polsce
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
Gwarancja, rękojmia, reklamacja. Z której skorzystać, aby jak najpełniej zrealizować swoje roszczenia wobec sprzedającego?
Głównym problemem konsumenta wydaje się, z prawniczego punktu widzenia, nieświadomość przepisów dotyczących odpowiedzialności sprzedawcy wynikających z umowy sprzedaży. Z drugiej strony, zakorzenione w mentalności nabywców przekonanie o istnieniu szerokiej gamy uprawnień gwarancyjnych nie zawsze znajduje pokrycie w rzeczywistości.
Jest rzeczą istotną, by każdy z nas, nabywając określone dobro drogą umowy sprzedaży, znał prawa konsumenta był świadom własnych uprawnień. Stąd też kluczowe jest rozgraniczenie pojęć "rękojmia" oraz "gwarancja".
Art. 471 i następne Kodeksu cywilnego traktują, iż strony umowy sprzedaży, jako umowy wzajemnej, ponoszą względem siebie odpowiedzialność z tytułu niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania. Dla kupującego ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca. W związku z powyższym historycznie ukształtowała się instytucja uszczuplająca częstą nieodpowiedzialność sprzedawcy względem kupującego za wady rzeczy sprzedanej - tzw. rękojmia za wady (art. 556 i następne Kodeksu cywilnego).
Polski ustawodawca, podobnie jak większość europejskich systemów prawnych, dualistycznie podchodzi do problemu wad rzeczy, dokonując podziału na wady fizyczne i wady prawne.
Wady fizyczne:
- posiadanie przez rzecz cech zmniejszających jej wartość lub użyteczność ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia rzeczy (np. odklejająca się podeszwa buta),
- brak właściwości przedmiotu, o której istnieniu zostaliśmy przez sprzedawcę zapewnieni (np. przemakająca kurtka przeciwdeszczowa),
- wydanie rzeczy kupującemu w stanie niezupełnym (np. zakup koszuli bez kompletu guzików).
Wady prawne:
- sprzedawca nie jest właścicielem rzeczy, a rzecz jest własnością osoby trzeciej,
- na rzeczy istnieje, obok prawa własności sprzedawcy, inne prawo osoby trzeciej,
- w przypadku sprzedaży praw - prawo nie istnieje.
W razie ujawnienia się którejkolwiek z powyższych przesłanek sprzedawca ponosi odpowiedzialność (na zasadzie ryzyka - tzn. niezależnie od wiedzy o wadzie) względem kupującego z tytułu rękojmi za wady. Istnieje ona niezależnie od winy sprzedawcy. Trzeba pamiętać jednak, iż odpowiedzialność nie powstanie, kiedy kupujący przed dokonaniem czynności wie o istnieniu wady.
Uprawnienia i obowiązki stron z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy
Sprzedawca odpowiada za wady fizyczne istniejące w chwili przejścia na kupującego niebezpieczeństwa przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy, tj. zazwyczaj w momencie wydania rzeczy nabywcy. Za wady ujawnione później odpowiada natomiast tylko, gdy wynikły one z przyczyn tkwiących już poprzednio w rzeczy sprzedanej.
Kupujący w razie stwierdzenia wad fizycznych ma prawo (art. 560 par. 1 Kodeksu cywilnego):
- do odstąpienia od umowy,
- żądania obniżenia ceny.
Kupujący ma prawo do skorzystania z przysługujących mu uprawnień dokonawszy aktów staranności w postaci zawiadomienia sprzedawcy o wadzie w terminie miesiąca od jej wykrycia.
Istotny jest również okres czasu, kiedy konsument jest uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu rękojmi. W przypadku wad fizycznych wygasają one po upływie roku od wydania rzeczy kupującemu (wyj. dla wad budynku - 3 lata).
Uprawnienia z tytułu rękojmi za wady prawne rzeczy
Jeżeli rzecz nabyta posiada wady prawne, kupujący może skorzystać z tych samych uprawnień co w przypadku wad fizycznych, za wyjątkiem uprawnienia dotyczącego usunięcia wad przez wytwórcę. Do dochodzenia uprawnień z tytułu wad prawnych nie jest konieczne zawiadomienie o nich sprzedawcy, nawet gdy osoba trzecia nie wystąpiła przeciwko kupującemu z roszczeniem dotyczącym rzeczy sprzedanej. Uprawnienia z tytułu wad prawnych przysługują kupującemu przez okres roku, w którym kupujący dowiedział się o istnieniu wady.
Tak przedstawia się instytucja rękojmi, bardzo często utożsamiana przez konsumentów z odpowiedzialnością gwarancyjną.
Gwarancja
Gwarancja jest na gruncie polskiej cywilistyki instytucją prawną, w której sprzedawca lub wytwórca rzeczy zobowiązuje się do usunięcia wad fizycznych rzeczy lub wymiany rzecz wadliwej na rzecz wolną od wad, jeżeli wady te ujawnią się w terminie określonym w gwarancji. Wybór uprawnień należy do gwaranta, czyli sprzedawcy lub wytwórcy rzeczy.
Powstanie odpowiedzialności gwarancyjnej
Odpowiedzialność gwarancyjna powstaje z chwilą wręczenia nabywcy karty gwarancyjnej, niezbędnej przy dochodzeniu uprawnień z niej wynikających. Należy dodatkowo zaznaczyć, iż istnieje ona niezależnie od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, zatem rozszerza uprawnienia konsumenta.
Terminy i przesłanki dochodzenia roszczeń gwarancyjnych
Przesłanką odpowiedzialności gwarancyjnej jest ujawnienie się wady w terminie określonym w karcie gwarancyjnej, a gdy jest on niedookreślony - w terminie roku od wydania rzeczy. Ochrona gwarancyjna przyznana kupującemu może być węższa lub szersza od kodeksowej i uprawnienia kupującego niemalże w pełni zależą od umowy z gwarantem (za wyjątkiem przypadających na ustawową rękojmię).
Dyrektywy europejskie - zwiększenie poziomu ochrony konsumenta
Poziom ochrony oferowany nam przez polskiego ustawodawcę jest satysfakcjonujący. Dodatkowo, w ramach dostosowania polskiego porządku prawnego do prawa wspólnotowego, z dniem 30 czerwca 2002 roku utraciły moc obowiązującą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 1995 roku w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży rzeczy ruchomych z udziałem konsumentów, a weszła w życie Ustawa o sprzedaży konsumenckiej implementująca do polskiego systemu prawnego dyrektywy UE: Nr 99/44 oraz 86/6 odnoszące się do umów sprzedaży i gwarancji na dobra konsumpcyjne.
Zasady odpowiedzialności sprzedawcy (przedsiębiorcy) wobec kupującego (konsumenta) według przepisów implementowanych dyrektyw:
- pojęcie "wada" zastąpiono "niezgodnością towaru konsumpcyjnego z umową" - niezgodność musi być istotna dla skorzystania z uprawnień,
- przy odstąpieniu od umowy - przedsiębiorca ma pierwszeństwo nieodpłatnej naprawy towaru lub wymiany go na nowy,
- sprzedawca powinien dołączyć do towaru instrukcję obsługi w języku polskim oraz pisemnie potwierdzić wszystkie istotne warunki umowy,
- sprzedawany towar musi posiadać dwie ceny - za jednostkę miary i za oferowaną ilość towaru (chyba że są tożsame),
- przez 6 miesięcy od nabycia towaru konsument może wskazać na jego niezgodność z umową bez obowiązku udowadniania przyczyn tej niezgodności lub tego, że istniała ona przed wydaniem towaru,
- oceniając zgodność towaru konsumpcyjnego z umową można kierować się zapewnieniami producenta z reklamy odnośnie właściwości towaru,
- przy stwierdzeniu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, kupujący jest uprawniony do żądania nieodpłatnej naprawy lub wymiany na nowy towaru, chyba że jest to niemożliwe lub wymaga nadmiernych kosztów; dopuszcza się także możliwość żądania obniżenia ceny i odstąpienia od umowy;
- w razie, gdy sprzedawca w ciągu 14 dni nie ustosunkuje się do żądań zgłoszonych w ramach reklamacji, uważa się, iż uznał je za uzasadnione,
- konsument traci uprawnienia reklamacyjne, jeśli przed upływem dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym sprzedawcy;
- odpowiedzialność przedsiębiorcy z tytułu reklamacji obejmuje okres dwóch lat od wydania towaru (przy rzeczy używanej - okres jednego roku).




Mazur
2010-12-09, 16:14
Autorzy kochani!
Czy Wy kiedykolwiek drukowaliście za pomocą tej pięknej ikonki drukarki, którą umieściliście na swojej stronie?
Nie?
To błagam Was - wydrukujcie!
Koszmar!