Historia i stadia integracji ekonomicznej
| 06.09.2009 | Autor: Agnieszka Wałek | [ 0 komentarzy ] |
Źródło: http://commons.wikimedia.org/
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Bez spodni i z dowodem do włoskiej restauracji
- Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu
- Hiszpania: Rajoy obiecuje zmniejszenie deficytu budżetowego w 2012 r.
- Unia Europejska - inne artykuły:
- E-learning – efektywne nauczanie w Europie
- KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
- Ratowanie Eurolandu, czyli Szczyt Rady Europejskiej
Jedną z głównych idei, jakie przyświecały "ojcom założycielom", była integracja gospodarcza. Przyjrzyjmy się z bliska jej stadiom.
W zamysłach "ojców Europy" procesy integracji obejmować miały coraz to nowe dziedziny, aż do powstania "Ojczyzny Europejskiej". Teoria ta, zwana przez politologów "federacyjną", zapowiadała utworzenie nie tylko ponadnarodowych instytucji oraz polityczną współpracę, ale także zjednoczenie sfery gospodarczej. Ostatnia zapowiedź miała przede wszystkim zapobiec kryzysowi ekonomicznemu, z jakim borykała się Europa Zachodnia po wydarzeniach drugiej wojny światowej. Miała także realizować inne szczegółowe cele, dzięki którym państwa członkowskie mogłyby, w oparciu o ujednolicone procedury, pogłębiać współpracę gospodarczą.
Integracja gospodarcza nie jest procesem historycznym. Wprawdzie trwa już niemal sześć dziesięcioleci, jednak z biegiem czasu przechodzi w kolejne stadia:
Unia celna - funkcjonująca od 1 lipca 1968 roku. Stadium, którego główny przejaw stanowiło ujednolicenie taryfy celnej państw członkowskich wobec krajów trzecich. Wprowadzono także swoistą preferencję importu (obecnie termin zastąpiony wewnątrzwspólnotową dostawą) towarów z Unii.
Od 1970, po zakończeniu przewidzianego przez Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, okresu przejściowego, zaczęto realizować wspólną politykę handlową. Oprócz wspólnej taryfy celnej, wdrażanej wówczas już 2 lata, była ona zapowiedzią negocjowania i zawierania umów celnych i handlowych oraz ujednolicania instrumentów polityki eksportowej.
Wspólny rynek - etap, który wprowadzono pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Zapowiadał wyższą formę integracji. Wprowadzono swobodę przepływu kapitału, w ramach czego stworzono lepsze warunki dla funkcjonowania wolnej konkurencji, zapewniono także swobodę prowadzenia działalności gospodarczej w państwach członkowskich. Wspólny rynek miały urzeczywistniać 4 swobody:
Unia walutowa, z którą to fazą połączona jest koordynacja polityk walutowych prowadzonych przez państwa członkowskie, w ramach których ogranicza się wahania kursów walut, tworzy wspólne rezerwy walutowe, a co najbardziej efektywne wprowadza jednolitą walutę międzynarodową. Jej zaczątków można doszukiwać się już w roku 1979, kiedy to utworzony został Europejski System Walutowy wprowadzający europejską jednostkę walutową ECU jako mechanizm wymiany i interwencji w sferze kursów walutowych oraz instrument procesów kredytowych. Ostatecznie jednak, dopiero w 1998 r. Rada Unii Europejskiej uznała, iż 11 państw członkowskich Wspólnoty spełnia warunki przystąpienia do unii walutowej. W 2002 r. realnie wcielono unię walutową w życie.
Cele integracji gospodarczej
- podniesienie efektywności gospodarki,
- usprawnienie przepływu towaru i usług,
- ułatwienia transferu kapitału,
- zwiększenie dostępności zasobów produkcyjnych, takich jak np. surowce, zasoby ludzkie, technologie,
- pomoc dla krajów na niskim lub średnim stopniu rozwoju gospodarczego,
- poprawa stosunków handlowych,
- intensyfikacja rozwoju, mobilizacja rynków przez konkurencję,
- ujednolicanie poziomu życia i jego podnoszenie.
Etapy integracji gospodarczej
Integracja gospodarcza nie jest procesem historycznym. Wprawdzie trwa już niemal sześć dziesięcioleci, jednak z biegiem czasu przechodzi w kolejne stadia:
- strefa wolnego handlu,
- unia celna,
- wspólny rynek,
- rynek wewnętrzny wprowadzony Jednolitym Aktem Europejskim,
- unia gospodarcza i walutowa.
Unia celna - funkcjonująca od 1 lipca 1968 roku. Stadium, którego główny przejaw stanowiło ujednolicenie taryfy celnej państw członkowskich wobec krajów trzecich. Wprowadzono także swoistą preferencję importu (obecnie termin zastąpiony wewnątrzwspólnotową dostawą) towarów z Unii.
Od 1970, po zakończeniu przewidzianego przez Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, okresu przejściowego, zaczęto realizować wspólną politykę handlową. Oprócz wspólnej taryfy celnej, wdrażanej wówczas już 2 lata, była ona zapowiedzią negocjowania i zawierania umów celnych i handlowych oraz ujednolicania instrumentów polityki eksportowej.
Wspólny rynek - etap, który wprowadzono pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Zapowiadał wyższą formę integracji. Wprowadzono swobodę przepływu kapitału, w ramach czego stworzono lepsze warunki dla funkcjonowania wolnej konkurencji, zapewniono także swobodę prowadzenia działalności gospodarczej w państwach członkowskich. Wspólny rynek miały urzeczywistniać 4 swobody:
- swoboda przepływu towarów
- swoboda przepływu usług
- swoboda przepływu pracowników
- swoboda przepływu kapitału
Unia walutowa, z którą to fazą połączona jest koordynacja polityk walutowych prowadzonych przez państwa członkowskie, w ramach których ogranicza się wahania kursów walut, tworzy wspólne rezerwy walutowe, a co najbardziej efektywne wprowadza jednolitą walutę międzynarodową. Jej zaczątków można doszukiwać się już w roku 1979, kiedy to utworzony został Europejski System Walutowy wprowadzający europejską jednostkę walutową ECU jako mechanizm wymiany i interwencji w sferze kursów walutowych oraz instrument procesów kredytowych. Ostatecznie jednak, dopiero w 1998 r. Rada Unii Europejskiej uznała, iż 11 państw członkowskich Wspólnoty spełnia warunki przystąpienia do unii walutowej. W 2002 r. realnie wcielono unię walutową w życie.
