Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego
| 06.08.2009 | Autor: Paulina Bogacz | [ 0 komentarzy ] |
Planując wyjazd za granicę, nie zapomnij zadbać także o swoje zdrowie. Zdobądź Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego i nie martw się o koszty niezbędnego leczenia w dowolnym państwie UE.
Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (European Health Insurance Card) została ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego. Zastępuje ona inne, używane wcześniej formularze (np. E 111). Od 1 stycznia 2004 roku, wspólna Karta obowiązuje we wszystkich krajach UE i w Islandii, Lichtensteinie, Norwegii i Szwajcarii. Wszystkie państwa członkowskie wydają Kartę według tego samego wzoru (patrz zdjęcia), z tym że napis "Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego" oraz nazwy pól na Karcie zapisane są w języku urzędowym państwa wydającego Kartę.
Dzięki Karcie EHIC możemy korzystać z opieki medycznej danego kraju Unii, w którym czasowo przebywamy w taki sposób, jak obywatele tego kraju. Leczenie za granicą odbywa się według przepisów odwiedzanego kraju. W razie konieczności zapłaty za leczenie, posiadacz karty otrzyma zwrot kosztów po powrocie do kraju. Pamiętajmy, że EHIC pokrywa jedynie te zabiegi, które są niezbędne z medycznego punktu widzenia (nie możemy dzięki niej specjalnie jechać do innego kraju na leczenie). Użytek z Karty EHIC możemy zrobić tylko w sytuacji, gdy korzystamy z opieki placówek ochrony zdrowia działających w sektorze publicznym. Karta nie zapewnia zwrotu kosztów leczenia w ośrodkach prywatnych.
Karta EHIC wydawana jest zazwyczaj na 2 miesiące. Inaczej sytuacja wygląda, gdy posiadaczem Karty jest student (do końca semestru bądź roku akademickiego) czy osoba pracująca za granicą (do momentu podjęcia pracy).
Jeśli jesteś ubezpieczony w NFZ, nie będziesz miał problemu z uzyskaniem Europejskiej Karty Ubezpieczenia Społecznego. Kartę otrzymają osoby wyjeżdżające na wakacje, z wizytą rodzinną, służbową, w celu podjęcia studiów czy też pracownicy oddelegowani za granicę.
Aby uzyskać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego należy udać się do właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania, oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Następnie należy pobrać i wypełnić wniosek o wystawienie Karty. Wniosek ten można pobrać ze strony internetowej NFZ: www.nfz.gov.pl.
Wypełniony wniosek składamy do oddziału NFZ osobiście, za pośrednictwem upoważnionej osoby, pocztą, bądź drogą elektroniczną. Do wniosku dołączamy także dokument potwierdzający ubezpieczenie zdrowotne w NFZ. Kartę otrzymujemy zazwyczaj tego samego dnia. Jednakże jeśli składka zdrowotna jest nieopłacona – nie otrzymamy Karty.
W sytuacji gdy przed wyjazdem nie uzyskamy potrzebnych dokumentów, nie pozbawia nas to jeszcze praw zagwarantowanych dzięki Karcie. W razie wypadku czy zachorowania musimy jednak w całości pokryć koszty leczenia. By odzyskać pieniądze musimy pobrać rachunki ze szpitala, w którym byliśmy leczeni i następnie przedstawić je we właściwym oddziale NFZ. NFZ po konsultacji z placówką zagraniczną zwróci nam poniesione koszty leczenia. Zamiast Karty, możemy też otrzymać zastępujący ją certyfikat.
Na Europejskiej Karcie Ubezpieczenia Zdrowotnego znajdują się następujące informacje: imię, nazwisko, data urodzenia, PESEL, numer identyfikacyjny instytucji wydającej Kartę, numer identyfikacyjny Karty i data ważności Karty.
Pamiętajmy, że Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego możemy posługiwać się jedynie za granicą (nie w Polsce).
Do czego potrzebujemy Kartę EHIC?
Dzięki Karcie EHIC możemy korzystać z opieki medycznej danego kraju Unii, w którym czasowo przebywamy w taki sposób, jak obywatele tego kraju. Leczenie za granicą odbywa się według przepisów odwiedzanego kraju. W razie konieczności zapłaty za leczenie, posiadacz karty otrzyma zwrot kosztów po powrocie do kraju. Pamiętajmy, że EHIC pokrywa jedynie te zabiegi, które są niezbędne z medycznego punktu widzenia (nie możemy dzięki niej specjalnie jechać do innego kraju na leczenie). Użytek z Karty EHIC możemy zrobić tylko w sytuacji, gdy korzystamy z opieki placówek ochrony zdrowia działających w sektorze publicznym. Karta nie zapewnia zwrotu kosztów leczenia w ośrodkach prywatnych.
Karta EHIC wydawana jest zazwyczaj na 2 miesiące. Inaczej sytuacja wygląda, gdy posiadaczem Karty jest student (do końca semestru bądź roku akademickiego) czy osoba pracująca za granicą (do momentu podjęcia pracy).
Dla kogo EHIC?
Jeśli jesteś ubezpieczony w NFZ, nie będziesz miał problemu z uzyskaniem Europejskiej Karty Ubezpieczenia Społecznego. Kartę otrzymają osoby wyjeżdżające na wakacje, z wizytą rodzinną, służbową, w celu podjęcia studiów czy też pracownicy oddelegowani za granicę.
Jak uzyskać EHIC?
Aby uzyskać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego należy udać się do właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania, oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Następnie należy pobrać i wypełnić wniosek o wystawienie Karty. Wniosek ten można pobrać ze strony internetowej NFZ: www.nfz.gov.pl.
Wypełniony wniosek składamy do oddziału NFZ osobiście, za pośrednictwem upoważnionej osoby, pocztą, bądź drogą elektroniczną. Do wniosku dołączamy także dokument potwierdzający ubezpieczenie zdrowotne w NFZ. Kartę otrzymujemy zazwyczaj tego samego dnia. Jednakże jeśli składka zdrowotna jest nieopłacona – nie otrzymamy Karty.
W sytuacji gdy przed wyjazdem nie uzyskamy potrzebnych dokumentów, nie pozbawia nas to jeszcze praw zagwarantowanych dzięki Karcie. W razie wypadku czy zachorowania musimy jednak w całości pokryć koszty leczenia. By odzyskać pieniądze musimy pobrać rachunki ze szpitala, w którym byliśmy leczeni i następnie przedstawić je we właściwym oddziale NFZ. NFZ po konsultacji z placówką zagraniczną zwróci nam poniesione koszty leczenia. Zamiast Karty, możemy też otrzymać zastępujący ją certyfikat.
Na Europejskiej Karcie Ubezpieczenia Zdrowotnego znajdują się następujące informacje: imię, nazwisko, data urodzenia, PESEL, numer identyfikacyjny instytucji wydającej Kartę, numer identyfikacyjny Karty i data ważności Karty.
Pamiętajmy, że Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego możemy posługiwać się jedynie za granicą (nie w Polsce).
