Schuman i Monnet - spryciarze

Biznes zamiast haseł

Schuman i Monnet dlatego przeszli do historii, że tego dokonali. I to bardzo sprytnie. Po zapewne wielogodzinnych rozważaniach znaleźli dziedzinę, która zbliża do siebie ludzi mimowolnie. Powód- ma do zaoferowania naszemu gatunkowi, to na co szczególnie jesteśmy łasi. Być może ogarnie nas smutek, romantyczny duch z oburzenia nie będzie mógł złapać powietrza, ale chyba rzeczywiście tylko gospodarka i – co już absolutnie zbezcześci naszą nieskazitelność – pieniądze, mogą być wehikułem dla kontynentalnej wspólnoty. Chodzi o to naturalne odczucie, że coś się opłaci, że zagwarantuje materialny awans nam i naszym rodzinom. Więc tym razem dla realizacji pięknej myśli, wybrano pragmatyczną metodę. Może dzięki temu się powiodło.

EWWiS - protoplasta

Europejska Wspólnota Węgla i Stali to twór na wskroś gospodarczy, przewidujący współpracę państw (na początku sześciu) w procesach tak prozaicznych jak wydobycie złóż i ich produkcja. Próżno szukać w EWWiS górnolotnych zadań, doniosłych humanistycznych misji czy wyraźnie nakreślonych ideowych ścieżek. Schuman i Monet wszystko to ukryli przed światem, sporadycznie przemycając opinii publicznej jedynie szczątki prawdziwych zamiarów organizacji - budowy Wspólnej Europy.

Przedszkolanka - „Dzieci, poznajcie się”!

Później wszystko przebiegło zgodnie z ich przewidywaniami. Wzmożona współpraca gospodarcza, chcąc nie chcąc, spotykała ludzi każdej nacji. Przedsiębiorcy, którzy dostrzegali potencjał wspólnego, powiększonego rynku zbytu, zaczęli uczyć się języków, jeść razem posiłki, pić zagraniczne trunki i wspólnie doświadczać ich mocy, gdy musieli podnosić się nad ranem spod stołu. Innymi słowy, odkryli prawdę, przed którą truchleje każda ksenofobiczna ideologia – „Niemożliwe, ale ten Francuz/Włoch/Hiszpan/Irlandczyk jest spoko”. Zwłaszcza obopólne korzyści materialne z wolna, acz systematycznie przesłaniały stereotypy, pokoleniowe żale, waśnie i spory. EWWiS, a później Europejska Wspólnota Gospodarcza spełniły powierzone im zadanie. Na ich przystankach wsiadło na tyle dużo osób, a odsetek zawiedzionych kierowcą był na tyle mały, że z biegiem czasu społeczeństwa same zaczęły postulować budowę większej, nie tylko towarowej, stacji. Unia Europejska niewątpliwie jest w stanie skomunikować całą Europę. I choć nierzadko dach przecieka, okna są wybijane, ochrona bita, a zarządca sprzeniewierza się swemu zadaniu, to zdaje się, że stacja ma szansę spełnić marzenia architektów i być coraz większym i coraz bardziej międzynarodowym węzłem komunikacyjnym. W końcu nadszedł czas, że po Wspólnej Europie nie kursują jedynie pociągi z węglem i stalą. O wiele więcej jest wagonów z wycieczkami klasowymi, doszkalającymi się zagranicą nauczycielami i pracownikami przedsiębiorstw, turystami czy znajomymi odwiedzającymi się regularnie, jakby jechali do sąsiadów za pobliską miedzą.

UE - wyrosła, ale niech baczy

Koncepcja kilku, marzenie wielu, determinacja setek i wola milionów sprawiła, że umiejętny manewr taktyczny „ojców założycieli” wychował ich dziecię na dojrzałą i silną osobę. Pamiętać jedynie należy, że w każdym wieku można zbłądzić, poddać koniunkturalnym pokusom i w końcu wypaczyć długo pielęgnowaną osobowość. Zwłaszcza gdy latorośl będzie miała coraz mniej pieniędzy do rozdawania.

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> Dzień Europy świętem wszystkich Europejczyków
• >> Jan Paweł II o Europie cz. 1
• >> E-learning – efektywne nauczanie w Europie
• >> Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu

• TAGI:
• Europejska Wspólnota Gospodarcza
• ,
• Europejska Wspólnota Węgla i Stali
• ,
• EWG
• ,
• EWWiS
• ,
• historia integracji
• ,
• Monnet
• ,
• ojcowie europy
• ,
• ojcowie założyciele
• ,
• Schuman
 
• KRAJE:
• Unia Europejska