Neopoganie w Europie
| 16.07.2009 | Autor: | [ 8 komentarzy ] |
neopogaśki rytuał
Źródło: Wikimedia Commons
- Podobne tematy:
- Holandia – rośnie sprzedaż kościołów
- Benedykt XVI odpowiada na pytania w telewizji
- Poznaj pracownika swego - wybierz najlepszego
- Cała Europa - inne artykuły:
- Małżeństwo z rozsądku - Chorwacja nowym członkiem UE
- Łabędzie Gniazdo, czyli peryfrazy. Cz. II – państwa Europy
- Miasto diamentów i Bangkok Europy, czyli peryfrazy. Cz. I – miasta Europy
Na terenie Europy Zachodniej systematycznie wzrasta zainteresowanie nowymi ruchami religijnymi określanymi zbiorczo jako neopogańskie. Stanowiąc najprężniej rozwijający się obecnie ruch religijny, neopogaństwo przywraca do łask dawne wierzenia i tradycje. Często mylnie kojarzony z satanizmem bądź traktowany z przymrużeniem oka, stanowi jedno z najbarwniejszych zjawisk we współczesnym świecie.
Współcześni druidzi i czarownice
Różnorodne ruchy neopogańskie łączą pewne elementy wspólne. Jest to przede wszystkim politeizm oraz kult przyrody. Często również pojawia się element wiary w bóstwo kobiece oraz praktykowanie magii. Głównymi nurtami we współczesnych ruchach neopogańskich są: Wicca, Asatru, Druidyzm oraz Rodzimowierstwo. W większości odwołują się one do europejskich przedchrześcijańskich wierzeń; i tak Asatru czerpie z tradycji ludów nordyckich, a Druidyzm z dziedzictwa starożytnych Celtów. Rodzimowierstwo jest próbą odtwarzania lokalnych kultów praktykowanych w średniowieczu w poszczególnych krajach Europy. Nastręcza to często wielu trudności ze względu na systematyczne niszczenie wszelkich źródeł historycznych w czasie akcji chrystianizacyjnej. Wicca jest natomiast współcześnie powstałym ruchem odwołującym się do różnych tradycji. Charakterystyczną cechą ruchu jest wiara w istnienie oraz praktykowanie magii.
Pogańskie odrodzenie
Zainteresowanie pogańskimi religiami pojawiło się w Europie w XIX wieku, głównie za sprawą romantyków przywołujących w swoich dziełach dawne wierzenia. Również rozwój idei nacjonalizmu przyczynił się do badania i rewitalizacji starożytnych religii. Szczególnie silnie miało to miejsce w przypadku Niemców czerpiących z wierzeń ludów nordyckich. Powoduje to, iż do dziś neopoganie kojarzeni są z faszyzmem.
Pomimo wielu złych skojarzeń, jakie wywołuje neopogaństwo, jest to niewątpliwie jedno z ciekawszych zjawisk religijnych i społecznych współczesnego świata. Stereotypowe postrzeganie zjawiska poprzez otoczkę zabobonu warto odrzucić dla poznania bogactwa i duchowej głębi odmiennych systemów wiary.
Źródło: www.taraka.pl




Rodzimowierca
2009-09-10, 20:16
Jako rodzimowierca stosunkowo często spotykam się ze stanowiskiem, wykazującym niezrozumienie podstawowych pojęć związanych z reprezentowanym przeze mnie systemem wyznaniowym. Potoczne, a przy tym niezbyt precyzyjne określenie "neopogaństwo" mylone jest (lub wręcz błędnie traktowane jako synonim) z "rodzimowierstwem". To drugie z kolei dość powszechnie, częściej łączone jest z polityką (zazwyczaj z poglądami skrajnie prawicowymi lub wręcz skrajnie nacjonalistycznymi), niż kojarzone z rzeczywistą wiarą... Czym tak naprawdę jednak jest neopogaństwo, tudzież rodzimowierstwo, a czym nie jest? W czym te dwa pojęcia wykazują podobieństwa, a w czym różnice? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w niniejszym felietonie.
Pełna treść artykułu:
http://wolnemedia.net/?p=16581
[Edycja Redakcji - 10.09.2009]