Dlaczego Norwegia nie chce do UE ?

Społeczeństwo mówi NIE

Przez ostatnie kilkadziesiąt lat kolejne rządy norweskie dążyły do przystąpienia tego kraju do UE. Za każdym razem stawało im na przeszkodzie społeczeństwo norweskie, które odrzucało wniosek o przystąpienie do UE w kolejnych referendach. Pierwsze takie referendum odbyło się w 1972 roku, następne w 1994 roku i oba zakończyły się klęską zwolenników integracji.
Jakie są przyczyny tych decyzji? Bardzo proste. Norwegia od lat znajduje się w pierwszej dziesiątce państw ocenianych jako najlepsze miejsce do życia, m.in. ze względu na dobrą sytuację ekonomiczną kraju. Wysokie PKB per capita, świetne zarobki i dobrze działający program socjalny sprawia, że Norwegowie nie widzą potrzeby wstępowania do UE w celu poprawy życia. Integracja z UE mogłaby bowiem przysporzyć im więcej problemów niż korzyści.

Ze względu na wysokie PKB Norwegia wpłacałaby do unijnego budżetu więcej niż by z niego otrzymywała. Poza tym społeczeństwo norweskie obawia się konieczności poddania wspólnotowej kontroli bogactw naturalnych: ryb, ropy naftowej i gazu ziemnego. Boją się otwarcia granic i zachodniej konkurencji, która wykupiłaby rodzime firmy. Rolnicy i rybacy obawiają się wspólnej polityki rolnej UE, kwot połowowych i otwarcia łowisk dla rybaków z innych państw UE. Norwegia jako kraj o bogatych złożach ropy naftowej i gazu ziemnego może prowadzić taka politykę, gdyż surowce naturalne zapewniają im dochody i samowystarczalność pod względem energetycznym.

Członkostwo w EOG

Norwegia nie jest jednak tak całkowicie odseparowana od Unii Europejskiej. Należy do EFTA (Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu) i jako jego członek tworzy Europejski Obszar Gospodarczy. Dzięki temu czerpie korzyści z rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. Jako członek EOG Norwegia wpłaca co roku do unijnego budżetu kwotę w wysokości około 2 miliardów euro. Członkostwo w EOG zapewnia przedsiębiorstwom i obywatelom Norwegii takie samo traktowanie jak obywatelom UE.
Norwegia bierze udział w opracowywaniu przepisów, a także jest związana przepisami UE dotyczącymi konkretnych obszarów rynku wewnętrznego, np. transport, ochrona środowiska. Uczestniczy również w programach UE realizowanych w następujących obszarach: kultura, badania naukowe, współpraca w zakresie polityki regionalnej i edukacja.
Norwegia współpracuje z UE w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Należy ona również do obszaru Schengen i jej obywatele mogą przekraczać bez kontroli granice wewnętrzne innych państw – stron porozumienia z Schengen. Norwegia prowadzi dialog polityczny z UE i współpracuje w dziedzinie polityki zagranicznej. Poza tym udostępnia swój personel cywilny i wojskowy do wykonywania prowadzonych przez UE operacji zarządzania sytuacją kryzysową w Bośni i Hercegowinie.

Zakres Porozumienia EOG nie obejmuje Unii Celnej, wspólnej polityki handlowej UE wobec krajów trzecich, rybołówstwa i polityki rolnej.

Sondaż

Według sondażu z 2006 roku, 51,4 % respondentów opowiedziało się przeciwko wstąpieniu Norwegii do UE, 36,8 % było za, a 11, 8 % nie miało zdania.

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> Walka z otyłością kolejnym celem Komisji Europejskiej
• >> Wyjście z UE nie dla Wielkiej Brytanii – twierdzi premier Cameron

• TAGI:
• EFTA
• ,
• EOG
• ,
• Europejski Obszar Gospodarczy
• ,
• Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
• ,
• integracja europejska
• ,
• kraje poza Unią
• ,
• Norwegia
• ,
• ue