Literacka lekcja życia - przystanek pierwszy: Włochy
| 15.11.2011 | Autor: Monika Dec | [ 0 komentarzy ] |
Umbero Eco
Źródło: http://pl.wikipedia.org
- Wybierasz się do Włoch?
- Zarezerwuj hotel we Włoszech
- Wynajmij samochód we Włoszech
- Podobne tematy:
- Pokolenie Erasmusa na Paradzie Schumana
- 25-lecie programu Erasmus
- Program Kultura szansą dla rozwoju polskiej literatury
- Włochy - inne artykuły:
- Bez spodni i z dowodem do włoskiej restauracji
- Włochy: będą przepisy zabraniające zbliżania się statków wycieczkowych do wysp
- Podróż do Wenecji. Niezbędny element zaskoczenia
"Nie myśl, że książki znikną" - te słowa Umberto Eco były hasłem przewodnim tegorocznych Targów Książki w Krakowie. Chociaż wciąż pojawiają się nowe gadżety, pozycja książki pozostaje niezagrożona!
Pomimo powszechnej opinii, że Europejczycy z roku na rok coraz mniej czytają, wciąż pojawiają się nowości książkowe. Liczne fora, blogi i strony internetowe świadczą o tym, że mole książkowe nie wyginęły, a nawet mają się dobrze! W księgarniach i bibliotekach nie brakuje elektryzujących nowości literackich. Popularne są nowe formy książek takie, jak: audiobook czy e-book. Po co czytamy książki? Odpowiedzi jest wiele. Chcemy przeżyć niezwykłą przygodę, doznać wielkich emocji i poznać sposób myślenia innych ludzi. Chciałabym Was zainspirować do sięgania po współczesną europejską literaturę, po dzieła ambitne i trochę lżejsze. Skupię się na tak zwanej beletrystyce, czyli książkach modnych, powszechnie znanych i lubianych.
Na początek Dolce Vita, czyli co nieco o współczesnej włoskiej literaturze.
Ulubionym celem wycieczek zagranicznych turystów od lat jest Toskania. To miejsce urosło do rangi istnego raju na ziemi, gdzie leczy się złamane serca, odnawia więzy rodzinne i odkrywa uroki życia. Nic dziwnego, że ten region stał się wdzięcznym tematem dla pisarzy. Ciekawość może wbudzić fakt, że w lokalnych księgarniach są specjalne półki, gdzie można znaleźć książki opowiadające o tym regionie. Owa toskaniomania w literaturze zaczęła się zapewne od wydania powieści autobiograficznej o wdzięcznym tytule Pod słońcem Toskanii autorstwa Frances Mayes. Autorka zachwyca się w niej tym regionem, od kuchni zaczynając na ludziach kończąc.
Inną wartą uwagi powieścią o tym regionie jest książka Dario Castango o tytule jeszcze wdzięczniejszym od powyższej książki, a mianowicie: Za dużo słońca w Toskanii. Dlaczego warto zwrócić uwagę na tę pozycję? Ponieważ jest to obraz regionu opisany oczami Toskańczyka. Opowiada on o specyfice regionu i o tłumnie przybywających do niego turystach, którzy z łatwością ulegają urokowi tego miejsca.
O ile w niezliczonych powieściach o Toskanii dominuje obraz sielanki i wszechobecnego spokoju, o tyle prawdziwe Włochy mają nieco inne oblicze. Ryk silników vesp, nocne kluby i brak pokory wobec życia to normalna praktyka wśród młodych Włochów. Opisuje to Federico Moccia, który moim zdaniem jest dość kontrowersyjnym autorem. Chociaż pisze on z pozoru błahe i proste romansidła, to wczytując się głębiej w ich treść widzimy, jak obyczajowość Włochów różni się od kultury innych krajów. Do najpopularniejszych powieści Mocci należą: Trzy metry nad niebem i Amore 14. Czytając fora internetowe poświęcone twórczości Mocci zdania są mocno podzielone. Jedni uważają go za dobrego twórcę, który w ciekawy sposób ukazuje otaczającą go rzeczywistość, inni zarzucają mu nudę i przewidywalność. Jedno jest pewne sięgając po jego powieści można poczuć klimat współczesnego Rzymu.
Niedawno w Polsce została wydana bestsellerowa powieść Alessandra D'Avenia pt. Biała jak mleko, czerwona jak krew. Wprawdzie książka jest przeznaczona dla młodych czytelników to uznałam, że warto o niej napisać kilka zdań. Porusza ona ważna tematy i problemy, z którymi borykają się ludzie na całym świecie. W powieści jest mowa o pierwszej miłości, która pojawia się niczym tsunami oraz o ciężkiej chorobie - białaczce, która wystawia to uczucie na próbę. Jest to mądra, wzruszająca i na pewno nie błaha powieść, która dotknie każdego człowieka. Ciekawa jest w niej symbolika kolorów: bieli i czerwieni. Co one oznaczają? Zapraszam do lektury!
Gorącym tematem w Italii jest mafia. Kultową powieść Mario Puzo pt. Ojciec Chrzestny zna cały świat. Kilka lat temu ukazała się jeszcze bardziej szokująca pozycja. Mowa o Gomorrze Roberto Saviano. Dogłębnie analizuje ona świat włoskiej mafii. Jest to naprawdę brutalny i pozbawiony skrupułów świat...
Po smacznym obiedzie czas na jeszcze lepszy deser (oczywiście literacki). W pisaniu o włoskiej literaturze nie można nie wspomnieć o Umberto Eco. Ten wybitny włoski filozof od lat zachwyca i zmusza do refleksji Europejczyków. Autor kultowego Imienia Róży, Historii piękna i Historii brzydoty powraca z nową książką. Nosi ona tytuł Cmentarz na Pradze. Jest to rozgrywający się w XIX wieku szpiegowski kryminał, którego jednym z najważniejszych wątków jest działalność służb specjalnych z połowy Europy.
Eco jest filozofem, który często zabiera głos w kwestiach tak istotnych, jak np. kultura. We wrześniu 2011 roku uczestniczył on w Europejskim Kongresie Kultury we Wrocławiu.
Na początek Dolce Vita, czyli co nieco o współczesnej włoskiej literaturze.
Toskania - włoski raj
Ulubionym celem wycieczek zagranicznych turystów od lat jest Toskania. To miejsce urosło do rangi istnego raju na ziemi, gdzie leczy się złamane serca, odnawia więzy rodzinne i odkrywa uroki życia. Nic dziwnego, że ten region stał się wdzięcznym tematem dla pisarzy. Ciekawość może wbudzić fakt, że w lokalnych księgarniach są specjalne półki, gdzie można znaleźć książki opowiadające o tym regionie. Owa toskaniomania w literaturze zaczęła się zapewne od wydania powieści autobiograficznej o wdzięcznym tytule Pod słońcem Toskanii autorstwa Frances Mayes. Autorka zachwyca się w niej tym regionem, od kuchni zaczynając na ludziach kończąc.
Inną wartą uwagi powieścią o tym regionie jest książka Dario Castango o tytule jeszcze wdzięczniejszym od powyższej książki, a mianowicie: Za dużo słońca w Toskanii. Dlaczego warto zwrócić uwagę na tę pozycję? Ponieważ jest to obraz regionu opisany oczami Toskańczyka. Opowiada on o specyfice regionu i o tłumnie przybywających do niego turystach, którzy z łatwością ulegają urokowi tego miejsca.
Włoch niepokorny
O ile w niezliczonych powieściach o Toskanii dominuje obraz sielanki i wszechobecnego spokoju, o tyle prawdziwe Włochy mają nieco inne oblicze. Ryk silników vesp, nocne kluby i brak pokory wobec życia to normalna praktyka wśród młodych Włochów. Opisuje to Federico Moccia, który moim zdaniem jest dość kontrowersyjnym autorem. Chociaż pisze on z pozoru błahe i proste romansidła, to wczytując się głębiej w ich treść widzimy, jak obyczajowość Włochów różni się od kultury innych krajów. Do najpopularniejszych powieści Mocci należą: Trzy metry nad niebem i Amore 14. Czytając fora internetowe poświęcone twórczości Mocci zdania są mocno podzielone. Jedni uważają go za dobrego twórcę, który w ciekawy sposób ukazuje otaczającą go rzeczywistość, inni zarzucają mu nudę i przewidywalność. Jedno jest pewne sięgając po jego powieści można poczuć klimat współczesnego Rzymu.
Biel i czerwień - znowu ze sobą w parze
Niedawno w Polsce została wydana bestsellerowa powieść Alessandra D'Avenia pt. Biała jak mleko, czerwona jak krew. Wprawdzie książka jest przeznaczona dla młodych czytelników to uznałam, że warto o niej napisać kilka zdań. Porusza ona ważna tematy i problemy, z którymi borykają się ludzie na całym świecie. W powieści jest mowa o pierwszej miłości, która pojawia się niczym tsunami oraz o ciężkiej chorobie - białaczce, która wystawia to uczucie na próbę. Jest to mądra, wzruszająca i na pewno nie błaha powieść, która dotknie każdego człowieka. Ciekawa jest w niej symbolika kolorów: bieli i czerwieni. Co one oznaczają? Zapraszam do lektury!
Ojciec chrzestny i inni
Gorącym tematem w Italii jest mafia. Kultową powieść Mario Puzo pt. Ojciec Chrzestny zna cały świat. Kilka lat temu ukazała się jeszcze bardziej szokująca pozycja. Mowa o Gomorrze Roberto Saviano. Dogłębnie analizuje ona świat włoskiej mafii. Jest to naprawdę brutalny i pozbawiony skrupułów świat...
Umberto Eco - deser z mistrzem
Po smacznym obiedzie czas na jeszcze lepszy deser (oczywiście literacki). W pisaniu o włoskiej literaturze nie można nie wspomnieć o Umberto Eco. Ten wybitny włoski filozof od lat zachwyca i zmusza do refleksji Europejczyków. Autor kultowego Imienia Róży, Historii piękna i Historii brzydoty powraca z nową książką. Nosi ona tytuł Cmentarz na Pradze. Jest to rozgrywający się w XIX wieku szpiegowski kryminał, którego jednym z najważniejszych wątków jest działalność służb specjalnych z połowy Europy.
Eco jest filozofem, który często zabiera głos w kwestiach tak istotnych, jak np. kultura. We wrześniu 2011 roku uczestniczył on w Europejskim Kongresie Kultury we Wrocławiu.
