Andaluzja – perła europejskiego orientu
| 30.08.2011 | Autor: Milena Wojcieszek | [ 3 komentarze ] |
Andaluzja - perła europejskiego orientu
Źródło: Wikimedia Commons
Sewilla - Giralda
Źródło: Wikimedia Commons
Most i "wiszące domy" Rondy
Źródło: Wikimedia Commons
Almería - stolica Europy pod względem największej liczby godzin słonecznych w ciągu roku
Źródło: Wikimedia Commons
- Wybierasz się do Hiszpanii?
- Zarezerwuj hotel w Hiszpanii
- Wynajmij samochód w Hiszpanii
- Podobne tematy:
- Andaluzja – perła europejskiego orientu - część 2
- Turecka herbata bez tajemnic
- Tureccy teolodzy podejrzani o udział w zabójstwie
- Hiszpania - inne artykuły:
- „Tak” znaczy „nie”, czyli kilka słów o europejskich dziwactwach
- "Młodsza" siostra Mona Lisy
- Hiszpania: Rajoy obiecuje zmniejszenie deficytu budżetowego w 2012 r.
Nazywana „Orientem Europy” Andaluzja to prawdziwy skarbiec sztuki i kultury, którego historia sięga ponad 2000 lat.
"Kadyks, urocza wyrazistość
Grenada, strumień łkający w ukryciu
Kordoba, milcząca po rzymsku i po arabsku,
Rozśpiewana Malaga,
Złocista Almería ,
Iskrzące się srebrem Jaén,
Huelva, wybrzeże karaweli,
i – Sewilla."
(Manuel Machado)
Położona na południu Półwyspu Iberyjskiego Andaluzja od najdawniejszych czasów pełniła rolę bramy, przez którą wkraczali do Hiszpanii zdobywcy z wielu krajów. Fenicjanie, Kartagińczycy, Grecy, Celtowie, Rzymianie, Wizygoci, Berberowie i w końcu – Arabowie – niemalże wszystkie najpotężniejsze cywilizacje antyczne uczyniły Andaluzję wielokrotnie opiewanym w literaturze, sztuce oraz muzyce dziedzicem bogatej, różnorodnej i niespotykanej nigdzie indziej kultury, która na tle malowniczych rzek, zatoczek i masywów górskich zapiera dech w piersiach turystom z całego świata. Nie bez powodu ten najbardziej wysunięty na południe region Hiszpanii do dziś króluje w piosenkach i wierszach zarówno hiszpańskich jak i zagranicznych artystów. Największy wpływ na Andaluzję wywarło trwające blisko 800 lat panowanie Arabów. Al Andalus, czyli arabski „kraj Wandali”, przeżył wówczas okres największego rozkwitu w dziedzinie polityki, ekonomii i kultury. Dzięki wzniesionym przez muzułmanów uniwersytetom, szkołom i bibliotekom, Andaluzja stała się głównym ośrodkiem życia umysłowego Europy na prawie 1000 lat.
Największe miasto i stolica Andaluzji, wciąż żyje sławą minionych czasów, gdy rzeka Gwadalkiwir uczyniła z niej wrota do Nowego Świata oraz kwitnące miasto handlowe. Nowoczesne budynki kontrastują tutaj z pięknymi "barrios" (dzielnicami) starego miasta, na którym witają nas zabytki kultury minionych stuleci. Do najcenniejszych należą pozostałości z okresu panowania Arabów, które czekają na turystów niemalże na każdym kroku. Maurowie pozostawali wierni tradycjom w architekturze i zdobnictwie nawet po przejęciu władzy przez chrześcijan. Najsłynniejszym przykładem tego tzw. stylu mudéjar jest Alkazar – pałac królewski, którego początki sięgają XI wieku. Jego współczesny trzon stanowi XIV-wieczny pałac wzniesiony przez Piotra I Okrutnego, który łączy w sobie elementy islamskiej tradycji z chrześcijańskimi detalami. Kolejnym imponującym punktem w Sewilli jest katedra. Wybudowana w miejscu dawnego meczetu, dziś świeci triumf jako największy kościół gotycki na świecie i mieści grobowiec jednego z największych odkrywców Nowego Świata – Krzysztofa Kolumba. O arabskiej obecności w tym miejscu świadczy jedyna pozostałość z meczetu – jego minaret, obecnie nazywany wieżą Giraldą. Budowlę zwieńcza statua Wiary trzymająca w ręku sztandar, który pełni rolę wiatrowskazu (stąd nazwa, "girar" – "obracać się"). Sewilla to prawdziwa kolebka cywilizacji arabskiej uzupełniona stylem renesansowym i barokowym – wśród najpiękniejszych zabytków i miejsc należy wymienić jeszcze Złotą Wieżę, Plac Hiszpański, Dom Piłata oraz niezliczone parki i ogrody.
Według Platona to tutaj miała niegdyś znajdować się legendarna wyspa – Atlantyda. Najstarsze miasto naszego kontynentu, założone przez Fenicjan około 1100 roku p.n.e, stało się pierwszym ośrodkiem rzymskiego handlu morskiego. Ze względu na jedyne w swoim rodzaju położenie geograficzne, cała prowincja Kadyks od niepamiętnych czasów wywierała wpływ na dzieje całego Półwyspu Iberyjskiego. To stąd wyruszył Kolumb na swą trzecią wyprawę odkrywczą, Magellan rozpoczął podróż dookoła świata a Arabowie po raz pierwszy przedostali się na kontynent europejski rozpoczynając swoją wielką inwazję. Z największym miastem prowincji – Jerez de la Frontera, zwiedzający kojarzą dwie rzeczy – sherry oraz konie. Jerez użyczyło swojej nazwy popularnemu gatunkowi wina, a co roku na odbywającym się tutaj Święcie Konia prezentowane są najpiękniejsze i najlepsze konie Andaluzji. Świadectwem arabskiej przeszłości miasta jest alkazar – XII-wieczna twierdza otoczona murami obronnymi z zachowanym po dziś dzień minaretem.
Najczęściej odwiedzana prowincja Andaluzji swój tytuł do sławy zawdzięcza plażom na Costa del Sol, osłanianym przed wiatrem i deszczem przez łańcuchy górskie leżące w głębi lądu. Miasto i stolica regionu – Malaga przez ponad 200 lat była dla Maurów głównym ogniwem łączącym Hiszpanię z Marokiem. Właśnie tam znajduje się jedna z ostatnich wielkich katedr Europy, postawiona, jak nietrudno się domyślić, w miejscu starego meczetu. „La Manquita” (jednoramienna) pozostała jednak nieukończona z powodu braku pieniędzy i ostatecznie góruje nad miastem z niekompletną wieżą południową. Na nie mniejszą uwagę zasługują dwa prowincjonalne miasteczka – Antequera oraz Ronda. Pierwsze leży u podnóża gór Sierra El Torcal i było zasiedlone już we wczesnej epoce kamiennej. Drugie, opisywane przez Ernesta Hemingwaya „nie jest niczym innym, jak romantyczną kulisą teatralną”, uchodzi za jedną z najbardziej malowniczych białych miejscowości Andaluzji. Głęboki na 160 i i szeroki na 90 m wąwóz dzieli miasto na dawną, mauretańską starówkę od południa oraz chrześcijańską dzielnicę północą. Z obu stron wąwozu „wiszące” białe domy dochodzą do samej krawędzi stromo opadających ścian skalnych.
Przez wiele stuleci uchodziła za przedsionek Hiszpanii ze względu na pustynny krajobraz łańcuchów górskich otaczających skaliste równiny w głębi lądu. Stolica prowincji jest jednym z najstarszym miast Europy i ma za sobą czasy świetności sięgające na długo przed starożytnymi cywilizacjami Fenicjan czy Rzymian. Almería przeżyła swój rozkwit pod rządami Maurów, kiedy to uczyniono ją stolicą dystryktu i późniejszą siedzibą jedngo z taifa – państewek w Andaluzji. Niestety, miasto nawiedziły liczne trzęsienia ziemi, które przyniosły poważne zniszczenia, pogrążając je w ubóstwie na wiele stuleci. Jedynie kręte uliczki starówki oaz fundamenty odbudowanego przez Królów Katolickich zamku Alcazaba przypominają o świetnej, arabskiej przeszłości Almeríi.
Grenada, strumień łkający w ukryciu
Kordoba, milcząca po rzymsku i po arabsku,
Rozśpiewana Malaga,
Złocista Almería ,
Iskrzące się srebrem Jaén,
Huelva, wybrzeże karaweli,
i – Sewilla."
(Manuel Machado)
Andaluzja – kraj Wandali
Położona na południu Półwyspu Iberyjskiego Andaluzja od najdawniejszych czasów pełniła rolę bramy, przez którą wkraczali do Hiszpanii zdobywcy z wielu krajów. Fenicjanie, Kartagińczycy, Grecy, Celtowie, Rzymianie, Wizygoci, Berberowie i w końcu – Arabowie – niemalże wszystkie najpotężniejsze cywilizacje antyczne uczyniły Andaluzję wielokrotnie opiewanym w literaturze, sztuce oraz muzyce dziedzicem bogatej, różnorodnej i niespotykanej nigdzie indziej kultury, która na tle malowniczych rzek, zatoczek i masywów górskich zapiera dech w piersiach turystom z całego świata. Nie bez powodu ten najbardziej wysunięty na południe region Hiszpanii do dziś króluje w piosenkach i wierszach zarówno hiszpańskich jak i zagranicznych artystów. Największy wpływ na Andaluzję wywarło trwające blisko 800 lat panowanie Arabów. Al Andalus, czyli arabski „kraj Wandali”, przeżył wówczas okres największego rozkwitu w dziedzinie polityki, ekonomii i kultury. Dzięki wzniesionym przez muzułmanów uniwersytetom, szkołom i bibliotekom, Andaluzja stała się głównym ośrodkiem życia umysłowego Europy na prawie 1000 lat.
Sewilla - stolica Andaluzji
Największe miasto i stolica Andaluzji, wciąż żyje sławą minionych czasów, gdy rzeka Gwadalkiwir uczyniła z niej wrota do Nowego Świata oraz kwitnące miasto handlowe. Nowoczesne budynki kontrastują tutaj z pięknymi "barrios" (dzielnicami) starego miasta, na którym witają nas zabytki kultury minionych stuleci. Do najcenniejszych należą pozostałości z okresu panowania Arabów, które czekają na turystów niemalże na każdym kroku. Maurowie pozostawali wierni tradycjom w architekturze i zdobnictwie nawet po przejęciu władzy przez chrześcijan. Najsłynniejszym przykładem tego tzw. stylu mudéjar jest Alkazar – pałac królewski, którego początki sięgają XI wieku. Jego współczesny trzon stanowi XIV-wieczny pałac wzniesiony przez Piotra I Okrutnego, który łączy w sobie elementy islamskiej tradycji z chrześcijańskimi detalami. Kolejnym imponującym punktem w Sewilli jest katedra. Wybudowana w miejscu dawnego meczetu, dziś świeci triumf jako największy kościół gotycki na świecie i mieści grobowiec jednego z największych odkrywców Nowego Świata – Krzysztofa Kolumba. O arabskiej obecności w tym miejscu świadczy jedyna pozostałość z meczetu – jego minaret, obecnie nazywany wieżą Giraldą. Budowlę zwieńcza statua Wiary trzymająca w ręku sztandar, który pełni rolę wiatrowskazu (stąd nazwa, "girar" – "obracać się"). Sewilla to prawdziwa kolebka cywilizacji arabskiej uzupełniona stylem renesansowym i barokowym – wśród najpiękniejszych zabytków i miejsc należy wymienić jeszcze Złotą Wieżę, Plac Hiszpański, Dom Piłata oraz niezliczone parki i ogrody.
Kadyks – urocza wyrazistość
Według Platona to tutaj miała niegdyś znajdować się legendarna wyspa – Atlantyda. Najstarsze miasto naszego kontynentu, założone przez Fenicjan około 1100 roku p.n.e, stało się pierwszym ośrodkiem rzymskiego handlu morskiego. Ze względu na jedyne w swoim rodzaju położenie geograficzne, cała prowincja Kadyks od niepamiętnych czasów wywierała wpływ na dzieje całego Półwyspu Iberyjskiego. To stąd wyruszył Kolumb na swą trzecią wyprawę odkrywczą, Magellan rozpoczął podróż dookoła świata a Arabowie po raz pierwszy przedostali się na kontynent europejski rozpoczynając swoją wielką inwazję. Z największym miastem prowincji – Jerez de la Frontera, zwiedzający kojarzą dwie rzeczy – sherry oraz konie. Jerez użyczyło swojej nazwy popularnemu gatunkowi wina, a co roku na odbywającym się tutaj Święcie Konia prezentowane są najpiękniejsze i najlepsze konie Andaluzji. Świadectwem arabskiej przeszłości miasta jest alkazar – XII-wieczna twierdza otoczona murami obronnymi z zachowanym po dziś dzień minaretem.
Rozśpiewana Malaga
Najczęściej odwiedzana prowincja Andaluzji swój tytuł do sławy zawdzięcza plażom na Costa del Sol, osłanianym przed wiatrem i deszczem przez łańcuchy górskie leżące w głębi lądu. Miasto i stolica regionu – Malaga przez ponad 200 lat była dla Maurów głównym ogniwem łączącym Hiszpanię z Marokiem. Właśnie tam znajduje się jedna z ostatnich wielkich katedr Europy, postawiona, jak nietrudno się domyślić, w miejscu starego meczetu. „La Manquita” (jednoramienna) pozostała jednak nieukończona z powodu braku pieniędzy i ostatecznie góruje nad miastem z niekompletną wieżą południową. Na nie mniejszą uwagę zasługują dwa prowincjonalne miasteczka – Antequera oraz Ronda. Pierwsze leży u podnóża gór Sierra El Torcal i było zasiedlone już we wczesnej epoce kamiennej. Drugie, opisywane przez Ernesta Hemingwaya „nie jest niczym innym, jak romantyczną kulisą teatralną”, uchodzi za jedną z najbardziej malowniczych białych miejscowości Andaluzji. Głęboki na 160 i i szeroki na 90 m wąwóz dzieli miasto na dawną, mauretańską starówkę od południa oraz chrześcijańską dzielnicę północą. Z obu stron wąwozu „wiszące” białe domy dochodzą do samej krawędzi stromo opadających ścian skalnych.
Złocista Almería
Przez wiele stuleci uchodziła za przedsionek Hiszpanii ze względu na pustynny krajobraz łańcuchów górskich otaczających skaliste równiny w głębi lądu. Stolica prowincji jest jednym z najstarszym miast Europy i ma za sobą czasy świetności sięgające na długo przed starożytnymi cywilizacjami Fenicjan czy Rzymian. Almería przeżyła swój rozkwit pod rządami Maurów, kiedy to uczyniono ją stolicą dystryktu i późniejszą siedzibą jedngo z taifa – państewek w Andaluzji. Niestety, miasto nawiedziły liczne trzęsienia ziemi, które przyniosły poważne zniszczenia, pogrążając je w ubóstwie na wiele stuleci. Jedynie kręte uliczki starówki oaz fundamenty odbudowanego przez Królów Katolickich zamku Alcazaba przypominają o świetnej, arabskiej przeszłości Almeríi.
Marta Zagrajek | Praktykantka
2011-08-31, 09:18
Zawsze się chciałam tam wybrać - jeszcze wszystko przede mną :)