Prawo pierwotne UE, czyli podstawa acquis communautaire
| 28.08.2011 | Autor: Marta Zagrajek | [ 0 komentarzy ] |
Prawo pierwotne jest tworzone przez państwa członkowskie UE stąd jego ogromne znaczenie
Źródło: stock.xchng
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Akcesja Chorwacji do UE – krok po kroku
- Polska Prezydencja w Radzie Unii Europejskiej – oczekiwania a realia
- A na imię miała Europa...[felieton]
- Unia Europejska - inne artykuły:
- Komisja Europejska: W Brukseli rusza Zielony Tydzień
- Odnowiona strategia lizbońska - konieczne zmiany?
- Europejski Plan Odbudowy Gospodarczej - bliżej wyjścia z kryzysu?
Prawo pierwotne (ang. primary law) jako prawo stanowione przez państwa członkowskie jest ramą funkcjonowania Unii Europejskiej. Co zatem wchodzi w jego skład?
Co wchodzi w skład prawa pierwotnego?
Co jest najistotniejsze, jeśli chodzi o prawo pierwotne? Otóż to, że prawo pierwotne UE ma pierwszeństwo przed prawem krajowym, także konstytucją! Czym jest prawo pierwotne? Są to umowy międzynarodowe zawierane pomiędzy Unią (wcześniej Wspólnotami) a państwami członkowskimi. Wszystkie te umowy można podzielić na następujące kategorie:
- prawo traktatowe, które dzieli się dalej na:
- traktaty założycielskie – Traktat o Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali z 1951 r. (tzw. Traktat Paryski – wygasł w 2002 r.), Traktat o Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej z 1957 r. (tzw. Traktat Rzymski), Traktat o Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej z 1957 r. i Traktat o Unii Europejskiej z Maastricht z 1992 r. (niektórzy zaliczają go także do traktatów modyfikujących).
- traktaty modyfikujące – są to traktaty wprowadzające zmiany do już istniejących traktatów – Jednolity Akt Europejski z 1986 r., Traktat o fuzji z 1957 r. (tzw. pierwszy traktat fuzyjny – wspólny Parlament i Trybunał Sprawiedliwości dla Wspólnot), Traktat o fuzji z 1965 r. (tzw. drugi traktat fuzyjny – wspólna Rada i Komisja dla Wspólnot), Traktat Amsterdamski z 1997 r., Traktat z Nicei z 2003 r. oraz Traktat Lizboński z 2007 r.
- traktaty akcesyjne - podpisywane z państwami członkowskimi w momencie przystąpienia do UE.
Ogólne zasady prawa
Ogólne zasady prawa też tworzą prawo pierwotne UE. Do nich często odwołuje się Trybunał Sprawiedliwości UE w swoim orzecznictwie, podobnie jak nasze sądownictwo do naszych zasad prawa (np. sądy administracyjne do ogólnych zasad Kodeksu Postępowania Administracyjnego). Większość z tych zasad jest podobna do krajowych – są to np. zakaz retroakcji (działania prawa wstecz), ochrona praw nabytych, ochrona ekspektatywy prawnej – wszystkie wymienione tworzą dużą zasadę pewności prawa. Zgodnie z nią prawo powinno być przewidywalne i nie można pozostawić jednostki w niepewności co do jej praw i obowiązków. Inną zasadą ogólną może być zasada subsydiarności – jest to zasada realizowania kompetencji na jak najniższym szczeblu – najbliższym dla obywatela.
Prawo zwyczajowe
Prawo zwyczajowe UE także zalicza się do prawa pierwotnego i są to normy prawne, które są tworzone w drodze praktyki przez poszczególne państwa członkowskie Unii Europejskiej. Jak wynika z tej definicji, do uznania czegoś za prawo zwyczajowe potrzebne są dwa elementy:
- praktyka
- przekonanie państw, że powyższa praktyka stanowi prawo
Acquis communautaire
Prawo pierwotne jest uzupełniane i realizowane przez prawo wtórne - instytucjonalne. Prawo wtórne i pierwotne tworzy razem dorobek wspólnotowy – tzw. acquis communautaire.
