Procedura stanowienia budżetu UE
| 17.08.2011 | Autor: Marta Zagrajek | [ 0 komentarzy ] |
Budżet w Unii Europejskiej
Źródło: Wikimedia Commons
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Komisja Europejska: W Brukseli rusza Zielony Tydzień
- Nasi rywale na Euro 2012 - reprezentacja Czech
- Europejski Kongres Gospodarczy 2012 dobiegł końca
- Unia Europejska - inne artykuły:
- Odnowiona strategia lizbońska - konieczne zmiany?
- Europejski Plan Odbudowy Gospodarczej - bliżej wyjścia z kryzysu?
- Staż dziennikarski w Parlamencie Europejskim
Jak wygląda proces przyjmowania budżetu w tak wielkiej skali jaką jest Unia Europejska? Czy różni się od krajowej procedury? Co zmienił traktat lizboński? O tym w dzisiejszym artykule.
Stanowienie budżetu
Procedura stanowienia budżetu jest uregulowana również traktatowo - w artykułach 314-316. Jest to, podobnie jak w każdym państwie, proces wieloetapowy. Wszystkie czynności wykonywane w jego ramach są nazwane specjalną procedurą ustawodawczą. Co trzeba wiedzieć na początku? Z pewnością fakt, że stanowić budżet może tylko Parlament Europejski razem z Radą UE.
Jakie są poszczególne etapy tej procedury?
- Każda instytucja oprócz EBC przed 1 lipca ustala preliminarz wydatków na następny rok budżetowy.
- Komisja, do której należy inicjatywa prawodawcza, łączy preliminarze instytucji w projekt budżetu (preliminarze mogą być ujęte w różnych wariantach). Projekt jest zatem prognozą dochodów i wydatków!
- Projekt ten KE przedkłada PE i Radzie UE maksymalnie do 1 września, dodatkowo do czasu powołania komitetu pojednawczego Komisja może go zmieniać.
- Na podstawie projektu, Rada zajmuje swoje stanowisko i następnie przekazuje go do Parlamentu najpóźniej do 1 października. Rada powinna umotywować swoje stanowisko, by uniknąć niejasności we współpracy z PE.
- Parlament może zatwierdzić w ciągu 42 dni przekazane mu stanowisko Rady UE - budżet zostaje przyjęty
- Parlament może nie podjąć żadnej decyzji w ciągu 42 dni - budżet zostaje przyjęty
- Parlament może przyjąć poprawki większością głosów w ciągu 42 dni - tak poprawiony projekt zostaje przekazany Radzie i Komisji - w tym wypadku Przewodniczący PE zwołuje komitet pojednawczy. Nie zbierze się on, gdy Rada przyjmie w ciągu 10 dni poprawiony przez Parlament projekt budżetu. - Gdy Rada ma zastrzeżenia co do poprawek PE, komitet pojednawczy w ciągu 21 dni ma za zadanie osiągnąć porozumienie pomiędzy tymi instytucjami. Komisja także uczestniczy w tej części - stara się zbliżyć stanowiska Rady i Parlamentu.
- jeżeli porozumienie nie zostanie osiągnięte - Komisja przedkłada nowy projekt budżetu.
- jeżeli uda się osiągnąć porozumienie - PE i Rada mają 14 kolejnych dni na przyjęcie projektu. - PE i Rada zatwierdzają budżet lub nie podejmują decyzji, lub któreś z nich zatwierdzi projekt - budżet zostaje przyjęty.
- PE większością głosów i Rada odrzucą projekt lub tylko jedno z nich odrzuci, drugie natomiast nie podejmie żadnej decyzji - Komisja musi przedłożyć nowy projekt budżetu.
- PE odrzuci większością głosów, a Rada przyjmie projekt - Komisja przedkłada nowy projekt.
- PE zatwierdza projekt, a Rada go odrzuca - Parlament w ciągu 14 dni stanowiąc większością głosów i dodatkowo 3/5 oddanych głosów potwierdza wszystkie lub niektóre poprawki. Jeśli natomiast którakolwiek z poprawek nie zostanie potwierdzona - stanowisko wypracowane w ramach komitetu pojednawczego w kwestii tej zmiany zostaje utrzymane i budżet zostaje przyjęty.
Co zmienił traktat lizboński?
W stosunku do rozwiązań sprzed Traktatu z Lizbony, rola Parlamentu znacznie się wzmocniła - jest on na równi z Radą UE, wcześniej miał charakter bardziej opiniodawczy i niewiążący dla postanowień Rady Unii. Decydujące znaczenie miał tylko jeśli chodziło o wydatki nieobowiązkowe, a podział na wydatki obowiązkowe i nieobowiązkowe został zniesiony również w grudniu 2009 roku przez wejście w życie tego traktatu. Nowością jest także powołanie do życia tzw. komitetu pojednawczego, którego rolą jest wypracowanie porozumienia pomiędzy Parlamentem a Radą (składa się on z członków PE, jak i Rady).



