Nowy status UE w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ
| 05.05.2011 | Autor: Stanisław Dąbrowski | [ 0 komentarzy ] |
Sala Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku
Źródło: commons.wikimedia.org
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Proces Mladicia rozpoczęty
- Znaczenie gospodarki opartej na wiedzy według zapisów strategii Europa 2020
- Konkurs dla dziennikarzy o nagrodę Unii Europejskiej w dziedzinie zdrowia
- Unia Europejska - inne artykuły:
- Odnowiona strategia lizbońska - konieczne zmiany?
- Europejski Plan Odbudowy Gospodarczej - bliżej wyjścia z kryzysu?
- Staż dziennikarski w Parlamencie Europejskim
We wtorek Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję (65/276), na mocy której Unia Europejska uzyskała nowy status na forum ONZ.
Za przyjęciem rezolucji głosowało 180 państw, dwa - Syria i Zimbabwe wstrzymały się od głosu, a 10 państw nie głosowało.
Po przyjęciu rezolucji, wykorzystując nowe uprawnienia, przemówienie wygłosiła Wysoka Komisarz ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE, Catherine Ashton - powiedziała, że "przyjęcie Traktatu Lizbońskiego stworzyło sytuację, w której Unia Europejska podjęła zobowiązania względem Karty Narodów Zjednoczonych, a nowy status UE w pełni na to odpowiada", poza tym zapowiedziała, że od teraz świat usłyszy "jeden, jasny głos całej Unii".
Do tej pory Unia Europejska miała jedynie status obserwatora przy ONZ i jej przedstawicielstwo przy siedzibie ONZ służyło jako miejsce koordynacji stanowisk państw członkowskich.
Od teraz przedstawiciele UE samodzielnie będą mieli prawo prezentacji wspólnego stanowiska podczas obrad Zgromadzenia Ogólnego.
Poza tym reprezentacja Unijna będzie otrzymywać zaproszenia do udziału w debacie generalnej Zgromadzenia Ogólnego, ma także prawo zgłaszania propozycji w czasie prac Zgromadzenia oraz możliwość udzielania odpowiedzi na zapytania dotyczące stanowiska państw członkowskich.
Natomiast nie będzie posiadać prawa do głosowania oraz do zgłaszania własnych i popierania innych kandydatów, a także zaskarżać decyzji przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego.
W rezultacie należy się spodziewać, że od teraz skoordynowane stanowisko unijne będzie reprezentowane na forum Zgromadzenia Ogólnego przez przedstawicieli UE, a nie przez dyplomację państwa sprawującego rotacyjne przewodnictwo w Unii, jak było do tej pory.
Zmiana statusu i nowe uprawnienia na pierwszy rzut oka wydają się raczej symboliczną zmianą. Jednakże jest to krok w kierunku realizacji celów Traktatu Lizbońskiego i podniesienia skuteczności UE jako bloku państw i sprawniejszego przekucia siły gospodarczej Unii na wpływy polityczne.
Przeciwko podniesieniu statusu UE na forum Zgromadzenia opowiadały się początkowo państwa Wspólnoty Karaibskiej oraz przedstawiciele Nauru i Bahamów, którzy argumentowali, że na skutek zmiany statusu Unia Europejska stanie się nazbyt wpływowa oraz, że w efekcie przyjęcia rezolucji nastąpi erozja w systemie suwerennej równości państw członkowskich ONZ.
Idea ustanowienia jednolitej reprezentacji UE na forum ONZ była realizowana od momentu przyjęcia Traktatu Lizbońskiego, na mocy którego został utworzony scentralizowany korpus dyplomatyczny UE, na którego czele stoi Wysoki Komisarz ds. Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Zagranicznej (obecnie Catherine Ashton). Początkowo najgoręcej dyskutowanym pomysłem było ustanowienie jednej reprezentacji państw - członków UE w ONZ.
Jednakże ostatecznie zawiązano kompromis przede wszystkim pomiędzy Francją i Wielką Brytanią, a pozostałymi państwami członkowskimi. Francja i Wielka Brytania mają stałe miejsca w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i nie chciały pozbawiać się niezwykle potężnego narzędzia politycznego, jakim jest prawo veta w Radzie, na rzecz całej Unii.
Z drugiej strony, poza sprzeciwem Francji i W. Brytanii, wielce problematyczne byłoby opracowanie nowego kształtu Rady Bezpieczeństwa z uwzględnieniem nowego członka - UE, gdyż wymagałoby to zmiany treści Karty Narodów Zjednoczonych za zgodą 2/3 członków Zgromadzenia Ogólnego i wszystkich stałych członków Rady Bezpieczeństwa.
Uzyskanie nowych uprawnień w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ jest precedensem, który prawdopodobnie zostanie wykorzystany przez inne bloki regionalne przy próbach uzyskania podobnego statusu przy Zgromadzeniu. Z dużą dozą prawdopodobieństwa spodziewać można się wniosków Ligii Arabskiej i Unii Afrykańskiej. Tym należy tłumaczyć powszechne poparcie dla inicjatywy Unii Europejskiej.
Źródła: www.un.org, bbc.co.uk, www.europa-eu-un.org
Po przyjęciu rezolucji, wykorzystując nowe uprawnienia, przemówienie wygłosiła Wysoka Komisarz ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE, Catherine Ashton - powiedziała, że "przyjęcie Traktatu Lizbońskiego stworzyło sytuację, w której Unia Europejska podjęła zobowiązania względem Karty Narodów Zjednoczonych, a nowy status UE w pełni na to odpowiada", poza tym zapowiedziała, że od teraz świat usłyszy "jeden, jasny głos całej Unii".
Od obserwatora do czynnego uczestnika
Do tej pory Unia Europejska miała jedynie status obserwatora przy ONZ i jej przedstawicielstwo przy siedzibie ONZ służyło jako miejsce koordynacji stanowisk państw członkowskich.
Od teraz przedstawiciele UE samodzielnie będą mieli prawo prezentacji wspólnego stanowiska podczas obrad Zgromadzenia Ogólnego.
Poza tym reprezentacja Unijna będzie otrzymywać zaproszenia do udziału w debacie generalnej Zgromadzenia Ogólnego, ma także prawo zgłaszania propozycji w czasie prac Zgromadzenia oraz możliwość udzielania odpowiedzi na zapytania dotyczące stanowiska państw członkowskich.
Natomiast nie będzie posiadać prawa do głosowania oraz do zgłaszania własnych i popierania innych kandydatów, a także zaskarżać decyzji przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego.
W rezultacie należy się spodziewać, że od teraz skoordynowane stanowisko unijne będzie reprezentowane na forum Zgromadzenia Ogólnego przez przedstawicieli UE, a nie przez dyplomację państwa sprawującego rotacyjne przewodnictwo w Unii, jak było do tej pory.
Zmiana statusu i nowe uprawnienia na pierwszy rzut oka wydają się raczej symboliczną zmianą. Jednakże jest to krok w kierunku realizacji celów Traktatu Lizbońskiego i podniesienia skuteczności UE jako bloku państw i sprawniejszego przekucia siły gospodarczej Unii na wpływy polityczne.
Przeciwko podniesieniu statusu UE na forum Zgromadzenia opowiadały się początkowo państwa Wspólnoty Karaibskiej oraz przedstawiciele Nauru i Bahamów, którzy argumentowali, że na skutek zmiany statusu Unia Europejska stanie się nazbyt wpływowa oraz, że w efekcie przyjęcia rezolucji nastąpi erozja w systemie suwerennej równości państw członkowskich ONZ.
Od sporu do kompromisu
Idea ustanowienia jednolitej reprezentacji UE na forum ONZ była realizowana od momentu przyjęcia Traktatu Lizbońskiego, na mocy którego został utworzony scentralizowany korpus dyplomatyczny UE, na którego czele stoi Wysoki Komisarz ds. Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Zagranicznej (obecnie Catherine Ashton). Początkowo najgoręcej dyskutowanym pomysłem było ustanowienie jednej reprezentacji państw - członków UE w ONZ.
Jednakże ostatecznie zawiązano kompromis przede wszystkim pomiędzy Francją i Wielką Brytanią, a pozostałymi państwami członkowskimi. Francja i Wielka Brytania mają stałe miejsca w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i nie chciały pozbawiać się niezwykle potężnego narzędzia politycznego, jakim jest prawo veta w Radzie, na rzecz całej Unii.
Z drugiej strony, poza sprzeciwem Francji i W. Brytanii, wielce problematyczne byłoby opracowanie nowego kształtu Rady Bezpieczeństwa z uwzględnieniem nowego członka - UE, gdyż wymagałoby to zmiany treści Karty Narodów Zjednoczonych za zgodą 2/3 członków Zgromadzenia Ogólnego i wszystkich stałych członków Rady Bezpieczeństwa.
Precedens, który będzie wykorzystany w przyszłości
Uzyskanie nowych uprawnień w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ jest precedensem, który prawdopodobnie zostanie wykorzystany przez inne bloki regionalne przy próbach uzyskania podobnego statusu przy Zgromadzeniu. Z dużą dozą prawdopodobieństwa spodziewać można się wniosków Ligii Arabskiej i Unii Afrykańskiej. Tym należy tłumaczyć powszechne poparcie dla inicjatywy Unii Europejskiej.
Źródła: www.un.org, bbc.co.uk, www.europa-eu-un.org
