Europa różnorodności - Europa jedności

Czym się różnimy?

Unię Europejską tworzy 27 państw. Różnią się one pod wieloma względami. Na tę różnorodność składa się m.in. język, kultura, obyczaje, liczba ludności. Każdy kraj może poszczycić się swoją wyjątkową przyrodą, zabytkami i atrakcjami turystycznymi oraz kuchnią. Państwa te podążały także różnymi drogami w dochodzeniu do demokracji. Dopiero upadek ZSRR pozwolił na pełną demokratyzację państw Europy Środkowo-Wschodniej. Natomiast Europa Zachodnia podążała tą drogą już od lat 40-tych XX wieku. Także poziom uprzemysłowienia gospodarek jest odmienny w poszczególnych państwach Unii. Wynika to m.in. z nieprzyjęcia przez państwa bloku komunistycznego Planu Marshalla po zakończeniu II wojny światowej.

W różnych regionach inna jest rola rodziny i pozycja kobiet w społeczeństwie. Jedynie trzy święta są obchodzone we wszystkich państwach Unii Europejskiej. Są to Boże Narodzenie, Wielkanoc i Nowy Rok. Odmiennie wyglądają także systemy opieki zdrowotnej i długość trwania edukacji. Także poziom zamożności poszczególnych państw jest inny. Bogate państwa to członkowie ‘starej’ Unii - Francja, Włochy, Niemcy, Wielka Brytania, podczas gdy biedniejsze regiony znajdują się wśród nowych członków, przyjętych w 2004 i 2007 roku. Najbogatszym krajem jest Luksemburg, gdzie wg danych na jednego mieszkańca przypada 49 tys. euro PKB, a w ‘nowej’ Unii niektóre państwa mają PKB wielkości mniejszej niż 10 tys. euro na osobę. Mimo takich drastycznych różnic poziom życia w UE jest jednym z najwyższych na świecie.

Co nas łączy?

Co jednak sprawia, że Unia Europejska jest tak sprawnie działającą organizacją? Jakie są przyczyny, tego że możemy mówić o jednej Unii, jednej Wspólnocie?

Od początku integracji europejskiej podstawowym czynnikiem spajającym państwa było dążenie do pokoju i zapobieganie kolejnym, po II wojnie światowej, konfliktom. Nawet Niemcy, które wojnę przegrały i na które nałożono szereg ograniczeń, stały się członkiem organizacji międzynarodowych powstających w Europie. Także partnerska współpraca w dziedzinie gospodarki łączyła członków m.in. EWG czy WE. Wszystkie te działania zakładały także poszanowanie i opieranie się na dorobku kultury chrześcijańskiej. Robert Schuman, Alcide de Gasperi czy Jean Monnet, twórcy idei jednej Europy nawiązywali do tradycji starożytnych imperiów skupiających wiele narodów.
Dzisiejsza Unia jest organizacją zrzeszającą państwa współpracujące w dziedzinie politycznej, gospodarczej oraz na innych płaszczyznach. Można powiedzieć, że nie ma dziedziny życia, w której UE nie miałaby swojego udziału. Państwa, w ramach instytucji, wspólnie podejmują decyzje, wydają decyzje ramowe i dyrektywy. Często w poszczególnych kierunkach w jakich działa UE używa się słowa ‘wspólna’- wspólna polityka rolna, wspólna polityka zagraniczna czy wspólne działanie. Jeden jest także rynek pracy. Ma to na celu podkreślenie, iż dotyczy to wszystkich państw i wynika z ich woli czy inicjatywy. Nie oznacza to jednak, że państwa członkowskie nie mogą mieć swojego zdania w danej dziedzinie. Ważne jest jednak żeby ich polityka działała na korzyść UE. Także decyzja o wprowadzeniu wspólnej waluty stała się celem organizacji, przy czym każde państwo może samo zadecydować o tym czy używać euro.

Podział to już przeszłość

Podążając za słowami byłego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, Pata Coxa, "(…) słowo ‘podział’ musimy wpisać do przeszłości Europy. (…)" Najważniejsze wartości spajające państwa to wg niego ‘pokój, wolność, demokracja, poszanowanie praw człowieka i praw mniejszości, postęp gospodarczy i społeczny, wspólnota różnorodności’.

Te ostatnie słowa dobitnie przedstawiają poszanowanie dla inności i odmienności poszczególnych państw członkowskich. Wyraża się to m.in. w udziale państw we wspólnym rynku, ale także poszanowaniu i ochronie lokalnych przysmaków czy potraw. Polski oscypek, holenderski ser gouda czy fińskie piwo Sahti są dziś prawnie chronionymi produktami i ich wytwarzanie poza tymi państwami jest, bez ich zgody, zabronione. Lista takich artykułów liczy ponad 600 pozycji i stale jest uzupełniana. W ten sposób Unia, która powadzi wspólna politykę rolną, chroni również dziedzictwo kulturowe wsi w państwach członkowskich. Podobnie wygląda sprawa języków narodowych, gdyż języki państw UE są oficjalnymi językami tej organizacji. Jest ich zatem 27 i każdy obywatel może zwrócić się do instytucji unijnych w swoim języku ojczystym, gdyż żaden język nie jest dyskryminowany. Udział w UE nie oznacza utraty obywatelstwa przez mieszkańców państw wchodzących w skład organizacji. Nadal możemy legitymować się narodowym obywatelstwem.

Utworzenie strefy Schengen dało możliwość swobodnego poruszania się osób i przepływu towaru, usług i kapitału w granicach Unii. Zniknęły wewnętrzne granice, a Europa stanęła otworem dla swoich mieszkańców w o wiele większym stopniu niż przedtem.

Perspektywa przyszłości

Członkostwo w Unii Europejskiej niesie ze sobą wiele korzyści. Sama organizacja przyczynia się do rozwoju wielu dziedzin życia Europejczyków. Kierunki rozwoju organizacji nie są do końca znane, nie mniej jednak wiele państw, a wśród nich Turcja, Chorwacja i Ukraina chciałyby do niej przystąpić. Unia jest w tych państwach postrzegana jako szansa na lepszy byt i pewniejszą przyszłość.

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> Europejski Plan Odbudowy Gospodarczej - bliżej wyjścia z kryzysu?
• >> Strategia Lizbońska - liberalizacja telekomunikacji i polityki transportowej
• >> Staż dziennikarski w Parlamencie Europejskim
• >> Studia europejskie na najwyższym poziomie - Kolegium Europejskie

• TAGI:
• Alcie de Gasperi
• ,
• euro
• ,
• Jean Monnet
• ,
• języki urzędowe UE
• ,
• Parlament Europejski
• ,
• Pat Cox
• ,
• plan Marshalla
• ,
• Robert Schuman
• ,
• Unia Europejska
• ,
• Wspólna Polityka Rolna
 
• KRAJE:
• Unia Europejska