Brytyjskie prawo a substancje psychoaktywne

Akty prawne

Na przestrzeni wielu lat powstawały ustawy dotyczące wykorzystania substancji psychoaktywnych. Oto kilka z nich:

• Medicines Act (1968r.) Ustawa ta reguluje kwestie produkcji i dostarczania substancji mających medyczne zastosowanie, dzieląc środki na trzy kategorie. Pierwsza z nich obejmuje środki, które mogą być wydane tylko w aptece, wyłącznie na receptę. Druga grupa to leki dostępne tylko w aptece, do wydania których recepta nie jest konieczna. Ostatnia grupa to substancje, które można zakupić w każdym sklepie (jednak i tutaj istnieją pewne ograniczenia).
• The Misuse of Drugs Act (1971 r.) Ustawa ta zawiera listę środków, określanych mianem "controlled substances", które są nielegalne. Akt grupuje je w trzy klasy. Klasa A to środki uważane za najbardziej niebezpieczne, zalicza się do nich: ecstasy, LSD, kokainę, grzyby halucynogenne, crack, heroinę i amfetaminę przyjmowaną dożylnie. Do klasy B wchodzą: amfetamina, marihuana, metylofenidat, kodeina. Klasa C obejmuje środki uspokajające, część przeciwbólowych, GHB i ketaminę. Dodatkowo ustawa porusza kwestię przestępstw związanych z narkotykami. Zalicza do nich: posiadanie substancji (także w celu ich rozpowszechniania), udostępnianie środków innej osobie, oferowanie substancji, handel oraz świadome udostępnianie lokalu do celów konsumpcji (tylko wybranych substancji) lub sprzedaży bądź produkcji (dotyczy wszystkich środków z listy). W wypadku udostępniania nie ma znaczenia czy korzyści były czerpane, czy też nie. Warto wspomnieć, że dokument ma wielu krytyków; podstawowym zarzutem jest nienaukowe kryterium klasyfikacji oparte na przestarzałych przypuszczeniach, a nie na realnej szkodliwości substancji i naukowej rzetelności (czego przykładem jest nieuwzględnienie substancji, takich jak tytoń czy alkohol).
• Drugs Act (2005 r.) To dokument wprowadzający dodatkowe klauzule do wymienionego wyżej. Wprowadził on, m.in. nakaz przymusowego leczenia odwykowego w wypadku pozytywnego testu przeprowadzanego w określonych sytuacjach oraz wprowadzenie świeżej łysiczki lancetowatej u grzybów halucynogennych do klasy A. Poruszył też kwestię działań prewencyjnych.

Kary i ich egzekucja

Wymiar kary jest zależny od klasy substancji (klasa A pociąga za sobą najwyższy wymiar) oraz rodzaju popełnionego przestępstwa (za samo posiadanie nielegalnej substancji kary są zdecydowanie niższe niż w wypadku udostępniania czy produkcji).

• Klasa A: najwyższy wymiar kary za posiadanie to 7 lat pozbawienia wolności i/lub grzywna; za dostarczanie – kara dożywocia i/lub grzywna.
• Klasa B: za posiadanie można otrzymać karę do 5 lat pozbawienia wolności i/lub grzywnę; za udostępnianie – do 14 lat pozbawienia wolności i/lub karę grzywny.
• Klasa C: kara za posiadanie to pozbawienie wolności do lat dwóch i/lub grzywna.

We wszystkich tych przypadkach nie ma ograniczeń co do górnej wysokości grzywny. Przestępstwa mniejszego kalibru rozpatrują sądy niższego szczebla, tzw. "magistrates courts", które mają poważne ograniczenia co co wysokości wymiaru kary. Jak podaje centrum informacyjne DrugScope, 85% wszystkich skazanych osób otrzymuje wyroki za posiadanie. Rzadko stosuje się surowe kary: zaledwie ponad 20% osób jest pozbawianych wolności (duża część z nich otrzymuje łagodniejsze wyroki), a około 75% kar finansowych nie przekracza kwoty 50 funtów. Osobną kwestią jest marihuana, za posiadanie której młode osoby na komendzie policji mogą otrzymać naganę, ostateczne ostrzeżenie lub nakaz zapłaty grzywny. Osoby dorosłe, zamiast aresztowania, mogą otrzymać naganę lub grzywnę w wysokości 80 funtów.

Substancje psychoaktywne a nauka i medycyna

"Controlled substances" mają także zastosowanie medyczne oraz są przedmiotem naukowych dociekań.Wystarczy przypomnieć chociażby słynne badania czechosłowackiego psychiatry Stanislava Grofa nad LSD-25, prowadzone w Czechosłowacji i USA. Polegały one na podaniu wielu niskich lub kilku dużych dawek LSD, w celu zbadania leczniczego wpływu halucynogenu na zaburzenia psychiczne. Wizje pacjentów, Grof korelował z procesami porodu i ewolucji. Dlatego rząd brytyjski dopuszcza produkcję i użytek controlled substances na specjalnych warunkach w zależności od grupy substancji. Wykaz 1 zawiera najściślej kontrolowane środki, które mogą być stosowane w wyjątkowych sytuacjach – głównie do celów badawczych. W tym celu należy posiadać specjalne zezwolenie ministerstwa Home Office. Do substancji tych zaliczane są: konopie, LSD, ecstasy, psyclocybina i inne. Wykaz 2 i 3 to leki o zastosowaniu medycznym, które mogą przepisywać lekarze. Są to m.in. amfetamina, dihydrokodeina, metadol, morfina. Wykaz 4 to leki uspokajające i sterydy anaboliczne (ich użytek jest legalny w celach medycznych, ale nie wolno ich przekazywać osobom trzecim). Wykaz 5 obejmuje substancje o minimalnym ryzyku nadużycia; część z nich to znane leki.

Źródła:

www.drugscope.org.uk
wikipedia.org
www.homeoffice.gov.uk

Więcej na temat badań Stanislava Grofa (zwłaszcza w perspektywie religioznawczej) można przeczytać w książce Andrzeja Szyjewskiego Etnologia religii.

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> Portugalia i Szwajcaria na tle debaty o polityce narkotykowej
• >> Dopalacze w Anglii
• >> Wyciek gazu na platformie wiertniczej Elgin – ryzyko wybuchu
• >> „Tak” znaczy „nie”, czyli kilka słów o europejskich dziwactwach

• TAGI:
• Drugs Act
• ,
• ecstasy
• ,
• LSD
• ,
• marihuana
• ,
• narkotyki
• ,
• narkotyki w Anglii
• ,
• narkotyki w Europie
• ,
• prawo brytyjskie
• ,
• substancje psychoaktywne
 
• KRAJE:
• Wielka Brytania