Unia dla Śródziemnomorza – współpraca pomiędzy Europą a Afryką
| 18.05.2010 | Autor: Paulina Bogacz | [ 5 komentarzy ] |
Państwa członkowskie Unii dla Śródziemnomorza - wszystkie kraje UE oraz niektóre państwa afrykańskie i Bliskiego Wschodu
Źródło: Wikimedia Commons
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Lwów – Królewskie Miasto pogranicza
- Na krańcu Europy - Ukraina
- Dyplomatyczna wojna francusko-turecka o przeszłość
- Unia Europejska - inne artykuły:
- E-learning – efektywne nauczanie w Europie
- Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu
- KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
W celu nawiązania współpracy między Unią Europejską a krajami Morza Śródziemnego w 2008 roku powstała Unia dla Śródziemnomorza.
Powstanie Unii dla Śródziemnomorza
Unia dla Śródziemnomorza (ang. Union for the Mediterranean) powstała z inicjatywy prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego, w lipcu 2008 roku. Projekt ten jest kontynuacją i uzupełnieniem Partnerstwa Eurośródziemnomorskiego, zwanego też procesem barcelońskim, zapoczątkowanego w 1995 roku. Proces barceloński miał zainicjować współpracę między bogatymi krajami Unii Europejskiej a biedniejszymi krajami basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Partnerstwo między krajami opierać miało się zarówno na płaszczyźnie politycznej, jak i gospodarczej, migracyjnej i kulturowej. Polska była członkiem Partnerstwa odkąd przystąpiła do Unii Europejskiej.
Jako polskiej nazwy używa się zwykle dosłownego tłumaczenia, czyli: Unia dla Śródziemnomorza. Warto jednak zauważyć, że oficjalnie przyjęta nazwa brzmi: Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego.
Główne założenia
Unia dla Śródziemnomorza wyznaczyła sobie 6 głównych projektów działania, takich jak uwolnienie od zanieczyszczeń Morza Śródziemnego, ustalenie szlaków morskich i lądowych, inwestycje w energię słoneczną czy też stworzenie w Słowenii Uniwersytetu Śródziemnomorskiego. Pozostałe projekty dotyczą takich kwestii, jak bezpieczeństwo ludności w razie klęsk naturalnych bądź wynikających z działalności człowieka, a także rozwój gospodarczy terenu Morza Śródziemnego (Mediterranean Business Development Initiative).
Co ciekawe, prezydenturę w Unii dla Śródziemnomorza pełnią jednocześnie dwaj przywódcy – jeden z UE i drugi z kraju nie należącego do UE (na pierwszych przywódców wybrano prezydenta Francji i Egiptu). Unia dla Śródziemnomorza ma swoją siedzibę w Barcelonie.
Członkowie Unii dla Śródziemnomorza
Do Unii należą wszystkie państwa UE oraz niektóre państwa basenu Morza Śródziemnego i Środkowego Wschodu, a mianowicie: Albania, Algieria, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Mauretania, Monako, Czarnogóra, Maroko, Palestyna, Syria, Tunezja oraz Turcja.
Dzisiejsze problemy Unii
Unia dla Śródziemnomorza boryka się z wieloma problemami, są nimi na przykład: imigracje z Afryki do Europy, konflikt między Palestyną a Izraelem, czy też terroryzm islamski (który zagraża zarówno krajom europejskim, jaki i afrykańskim). Również wewnętrzne zgrzyty między członkami Unii przeszkadzają w realizacji zadań organizacji (podczas konferencji Unii w listopadzie 2009 roku, przedstawiciele Egiptu i Izraela nie chcieli usiąść przy tym samym stole). Tego typu spory polityczne nie ułatwiają rozpatrywania spraw ważnych, takich jak współpraca w dziedzinie ochrony środowiska, edukacja czy energetyka.
Jak wypowiedział się francuski politolog Jean-Baptiste Buffet na łamach dziennika Le Monde, najlepiej najpierw zadbać o pokój i pojednanie, a następnie podjąć współpracę i odbudowę.
Reakcja Polski – Partnerstwo Wschodnie
Kiedy w 2008 roku prezydent Nicolas Sarkozy wyszedł z inicjatywą stworzenia Unii dla Morza Śródziemnego, Polska zdecydowała się wysunąć podobną koncepcję w stosunku do państw wschodnich sąsiadujących z UE - tzw. Partnerstwo Wschodnie. Polska obawiała się, że finansowe zaangażowanie Unii na południu, może osłabić pomoc polityczną i gospodarczą na wschodzie. Stąd rząd polski uwarunkował swoje poparcie dla inicjatywy Francji, jej poparciem dla inicjatywy Polski. Do pomysłu utworzenia Partnerstwa Wschodniego dołączyła też Szwecja i wraz z Polską państwa te, na szczycie Rady Europejskiej w czerwcu 2008 roku, przedstawiły projekt powstania Partnerstwa, który został zaakceptowany przez resztę państw członkowskich.
Do Partnerstwa Wschodniego należą: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja, Mołdawia, Ukraina oraz Białoruś
Źródła: ec.europa.eu, www.rfi.fr, www.wprost.pl




Łukasz Reszczyński |
2010-05-19, 14:31
Co wnosi ten \"artykuł\" do ogólnej wiedzy na temat tego problemu poza ogólnikami, które możemy wyczytać chcociażby w popularnej wikipedii? Po drugie dokładna nazwa to \"Unia na rzecz regionu Morza Śródziemnego\". po trzecie skąd informacje o udziale Polski w południowym wektorze Europejskiej Polityki Sąsiedztwa?-nie trudno się domyśleć, że wektor ten stoi w totalnej sprzeczności z naszymi interesami, stąd m. in. kontroofensywa w postaci Partnerstwa Wschodniego. Jeśli już Pani zabiera się do pisania to proszę do tego podchodzić rzetelnie.