Noc Walpurgii- Noc ciemności
| 25.04.2010 | Autor: Sylwia Stolarska | [ 0 komentarzy ] |
Ogień- znak charakterystyczny Nocy Walpurgii
Źródło: Wikimedia Commons
Świętowanie Nocy Walpurgii w Islandii
Źródło: Wikimedia Commons
Obchody Święta Walpurgi na przedmieściu Sztokholmu
Źródło: Wikipedia
Już wkrótce świat spowije ciemność, a władzę nad nim obejmą czarownice i złe duchy... Kiedy? 30 kwietnia!
Trochę historii
Jak na ironię patronką tego święta okrzyknięto św. Walburgię- zakonnicę angielskiego pochodzenia pomagającą nawrócić pogańskie Niemcy na chrześcijaństwo. Była ona także siostrą przełożoną klasztoru w Heidenheim, założonego przez jej brata. Zmarła w 777 lub 779 r. Nie wiadomo dlaczego akurat ta osoba została wybrana na patronkę tej pełnej czaru nocy. Być może mimo swego pobożnego życia dociekliwi dostrzegli w niej powiązania z ciemną mocą? Niewątpliwie wspomnieć należy, iż 1 maja obchodzono jej święto, dniu w którym została ona również wyniesiona na ołtarze. A w wigilię tego święta, 30 kwietnia, władzę nad ziemią sprawowała ciemność...
Skandynawia a może Niemcy?
Do jednych z najstarszych europejskich obrzędów zaliczyć należy bez wątpienia Noc Walpurgii. Tradycja ta szczególnie mocno zakorzeniona była w Skandynawii i Europie Środkowej i Wielkiej Brytanii. W obu regionach nie świętowano jednak tego samego obrzędu. O ile w Skandynawii, jak podaje mitologia nordycka, Noc Walpurgii to noc zmarłych i złych duchów, o tyle w Europie z ukrycia wychodziły czarownice i zaczynały swój sabat. Szczególnie rozpowszechniony został sabat czarownic na najwyższej z niemieckiego pasma górze Harz -Brocken.
Jak przepędzić zło?
Obchody Nocy Walpurgii nie miały ściśle określonego schematu. Mimo to, do jego cech charakterystycznych należało rozpalenie wielkich ognisk: aby nie poddać się złemu urokowi duchów bądź czarownic, a równocześnie w celu ich przepędzenia. Do najczęściej spotykanych czynności należało:
Ognisko-
ogień to znak rozpoznawczy tej nocy. Mający niewyobrażalną moc jeden z czterech żywiołów nawiązywał do celtyckiej i słowiańskiej tradycji: po upływie wigilii pierwszego dnia lata (1 maja) a więc czasu oczekiwania, podczas którego gaszono ogień, rozpalano go na nowo, jako symbol powrotu panowania Słońca. Dookoła ognia tańczono, skakano przez niego, bądź też pomiędzy dwoma ogniskami przeprowadzano zwierzęta hodowlane. Miało to zapewnić im zdrowie a także wpłynąć na wzrost płodności.
Słup majowy-
przyozdabiany wstążkami, głównie koloru czerwonego i białego. Biel symbolizowała niewinność, natomiast czerwień kobiecość. Na jego szczycie umieszczano upleciony z kwiatów wianek- znak kobiety.
Krzyże-
malowane były kredą na drzwiach domów.
Noc Walpurgii współcześnie
Corocznie na placu Hexenplatz w Niemczech zbierają się „czarownice” po odtańczeniu rytualnego tańca wokół ogniska udają się na górę Brocken. Widowisko to przyciąga liczne rzesze przebranych za czarownice uczestników i przypatrujących się zabawie widzów. W Szwecji i Finlandii Noc Walpurgii jest niezwykle popularna. Ludzie gromadzą się na placach lub w parkach na piknikach wspólnie śpiewając bawią się dookoła ogniska. Urządzane są również liczne konkursy.



