Wyzwania dla Parlamentu Europejskiego na lata 2009-2014: Polityka zagraniczna i integracyjna
| 06.05.2009 | Autor: Magdalena Szewczyk | [ 0 komentarzy ] |
- Chcesz pozyskać fundusze unijne?
- Złóż zapytanie ofertowe! >>
- Podobne tematy:
- Polityka UE: pogłębiać czy rozszerzać? - stare pytania nadal aktualne
- Procedura akcesyjna w Unii Europejskiej
- Rada – Europy, Europejska i Unii Europejskiej – czym się różnią?
- Unia Europejska - inne artykuły:
- Staż dziennikarski w Parlamencie Europejskim
- Strategia Lizbońska - liberalizacja telekomunikacji i polityki transportowej
- Studia europejskie na najwyższym poziomie - Kolegium Europejskie
Poznaj cele, jakie Eurodeputowani będą realizować w zakresie polityki zagranicznej i integracyjnej w latach 2009-2014.
Polityka zagraniczna UE
Posłowie europejscy będą musieli zmierzyć się z nową umową o współpracy UE – Rosja, co będzie trudne ze względu na konflikt Rosji z Gruzją oraz dążenia Moskwy do hegemonii w dziedzinie energetyki w Europie. Parlamentarzyści będą także kładli szczególny nacisk na sprawy dotyczące stosowania przez Pekin barier handlowych i brak poszanowania praw człowieka w Chinach. Kontynuowane będą również prace nad pokojowym rozwiązaniem konfliktu izraelsko – palestyńskiego.
Rozszerzenie Unii Europejskiej
Ważne miejsce w programie prac Parlamentu w następnej kadencji zajmie sprawa rozszerzenia. Obecnie oficjalnymi kandydatami do przystąpienia do UE są Chorwacja, Turcja i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii. Ale do członkostwa dążą również Serbia, Czarnogóra, Kosowo, Bośnia i Hercegowina oraz Albania. Ich przystąpienie do UE zależy przede wszystkim od reform, jakie przeprowadzą w celu integracji z UE, zwłaszcza w zakresie sądownictwa i bezpieczeństwa. W październiku 2009 roku Komisja Europejska opublikuje raport z postępów tych krajów w dostosowywaniu swojego prawa do norm europejskich. Parlament podejmie decyzję, które z tych państw spełniają warunki, by przejść do kolejnego etapu integracji.
Traktat Lizboński
Największym wyzwaniem dla Parlamentu Europejskiego będzie wdrożenie Traktatu Lizbońskiego, o ile zostanie on ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie. Poza tym Traktat ten rozszerza kompetencje Parlamentu o dziedziny takie jak: sprawy wewnętrzne, rolnictwo i budżet. W tych sprawach Parlament miałby status prawodawcy na równi z Radą UE. Polityki, które obecnie podlegają wyłącznie Radzie UE, byłyby podejmowane w ramach procedury współdecydowania, m.in. wizy, azyl, imigracja legalna, współpraca wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, współpraca policji, wspólne przepisy finansowe, polityki z zakresu rolnictwa i rybołówstwa oraz fundusze strukturalne. Procedurze tej podlegałyby także nowo powstałe polityki jak np. energia, kontrole graniczne, sport, ochrona danych osobowych, europejskie prawa własności intelektualnej, zdrowie publiczne, polityka kosmiczna i turystyka. Poza tym Parlament zatwierdzałby Przewodniczącego KE i wysokiego przedstawiciela UE ds. zagranicznych.
Żródło:
www.europarl.europa.eu



