Legalizacja zagranicznych dokumentów urzędowych
| 03.03.2010 | Autor: Portal powroty.gov.pl | [ 0 komentarzy ] |
Zagraniczne dokumenty często wymagają legalizacji i przetłumaczenia na język polski.
Źródło: WikimediaCommons
- Podobne tematy:
- Przyszły system podatku VAT: przyjazny przedsiębiorcom, sprzyjający wzrostowi
- Trybunał pracy w Anglii
- Cenniki eksportowe na rynki Europy Wschodniej
- Unia Europejska - inne artykuły:
- Komisja Europejska ostrzega: uwaga na kredyt przez Internet
- Program Operacyjny Kapitał Ludzki - inwestujmy w ludzi
- Zatrudnienie w UE - wzrastające zainteresowanie państw członkowskich
Wracasz do kraju z ważnym dokumentem. Sprawdź co trzeba zrobić by w Polsce nie okazało się, że to bezwartościowa karta papieru.
Pomimo istnienia zasady domniemania autentyczności zagranicznych dokumentów urzędowych, w praktyce wymagane jest ich poświadczanie.
Poświadczanie odbywa się poprzez:
Apostille – jeżeli dokumenty pochodzą z państwa, które jest stroną konwencji haskiej z 1961 r. o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych ( Dz. U. z 2005, Nr 112, poz. 938). Poświadczenie takie można uzyskać w wyznaczonym do tego organie państwa, z którego dokument pochodzi np. w Wielkiej Brytanii jest Foreign Office
lub
Legalizację konsularną – jeżeli dokument pochodzi z państwa, które nie jest stroną konwencji haskiej z 1961 r. Legalizację uzyskuje się w urzędzie konsularnym RP na terytorium państwa, z którego dokument pochodzi.
Bezwzględnie zwolnione z legalizacji lub Apostille są dokumenty pochodzące z państwa, związanego z Polską umową dwustronną lub wielostronną, która przewiduje zwolnienie z legalizacji dokumentów objętych zakresem przedmiotowym danej umowy.
Dokumenty urzędowe sporządzone za granicą powinny zostać przetłumaczone na język polski. Najczęściej wymagane jest tłumaczenie dokonane przez polskiego tłumacza przysięgłego bądź przez polskiego konsula, który posiada uprawnienia tłumacza przysięgłego.
Niektóre akty prawne (np. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej dot. m.in. nostryfikacji świadectw i dyplomów) zawierają szczegółowe przepisy regulujące kwestię tłumaczenia, wskazując na jego konieczność.
W przypadkach, których nie reguluje prawo, tłumaczenie dokumentu może zostać dokonane przez tłumacza, który nie jest tłumaczem przysięgłym w rozumieniu polskich przepisów. W takiej sytuacji tłumaczenie może zostać przygotowane przez tłumacza w państwie, z którego pochodzi dokument.
Koszt tłumaczenia ponosi osoba zainteresowana, a nie organ, któremu przedkładany jest dokument.
Źródło:
powroty.gov.pl
Legalizacja zagranicznych dokumentów
Poświadczanie odbywa się poprzez:
Apostille – jeżeli dokumenty pochodzą z państwa, które jest stroną konwencji haskiej z 1961 r. o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych ( Dz. U. z 2005, Nr 112, poz. 938). Poświadczenie takie można uzyskać w wyznaczonym do tego organie państwa, z którego dokument pochodzi np. w Wielkiej Brytanii jest Foreign Office
lub
Legalizację konsularną – jeżeli dokument pochodzi z państwa, które nie jest stroną konwencji haskiej z 1961 r. Legalizację uzyskuje się w urzędzie konsularnym RP na terytorium państwa, z którego dokument pochodzi.
Bezwzględnie zwolnione z legalizacji lub Apostille są dokumenty pochodzące z państwa, związanego z Polską umową dwustronną lub wielostronną, która przewiduje zwolnienie z legalizacji dokumentów objętych zakresem przedmiotowym danej umowy.
Tłumaczenie dokumentów
Dokumenty urzędowe sporządzone za granicą powinny zostać przetłumaczone na język polski. Najczęściej wymagane jest tłumaczenie dokonane przez polskiego tłumacza przysięgłego bądź przez polskiego konsula, który posiada uprawnienia tłumacza przysięgłego.
Niektóre akty prawne (np. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej dot. m.in. nostryfikacji świadectw i dyplomów) zawierają szczegółowe przepisy regulujące kwestię tłumaczenia, wskazując na jego konieczność.
W przypadkach, których nie reguluje prawo, tłumaczenie dokumentu może zostać dokonane przez tłumacza, który nie jest tłumaczem przysięgłym w rozumieniu polskich przepisów. W takiej sytuacji tłumaczenie może zostać przygotowane przez tłumacza w państwie, z którego pochodzi dokument.
Koszt tłumaczenia ponosi osoba zainteresowana, a nie organ, któremu przedkładany jest dokument.
Źródło:
powroty.gov.pl
