Moje wielkie litewskie wesele
| 25.02.2010 | Autor: Joanna Dudek | [ 0 komentarzy ] |
Taniec w tradycyjnych listewski strojach.
Źródło: WikipediaCommons
- Wybierasz się na Litwę?
- Zarezerwuj hotel na Litwie
- Wynajmij samochód na Litwie
- Podobne tematy:
- Szkocja - wesele i ślub „w kratę”
- Premier Islandii wzięła ślub ze swoją partnerką
- Ślub szwedzkiej księżniczki zagrozi równości płci?
- Litwa - inne artykuły:
- Boże Narodzenie na Litwie - świąteczne imprezy w Wilnie
- Łatwiej w eksporcie mebli na rynki wschodnie
- Niemcy otwierają swój rynek pracy dla 8 państw
Biała sukienka – jest, coś niebieskiego – jest, teraz tylko odnaleźć narzeczonego. Ślub to jeden z najważniejszych dni w życiu, jednak dziś obrzędy z nim związane zanikają, inaczej jest na Litwie.
Przez stulecia życie dziewczyny kręciło się wokół zamążpójścia. Do tego ważnego dnia była ona przygotowywana od urodzenia. Rodzice zbierali na posag, rozglądali się za kandydatem, radzili się swatów. Natomiast same dziewczęta, gdy nieco podrosły, wróżyły sobie przy każdym większym święcie, jaki to mężczyzna był im pisany. Wokół samego ślubu i wesela narosło wiele obrzędów i tradycji. To ważny czas, okres tzw. przejścia pomiędzy starym a nowym życiem, oczywiste zatem było, że dla jego pomyślnego przebycia potrzebna była odrobina magii.
Na przeciętne litewskie wesele zaprasza się około 200 osób, trwa 2 do 3 dni, z tym że ślub jest przeważnie w piątek. Panuje przekonanie, że ślub bierze się raz w życiu, dlatego nie warto się ograniczać. Ni znaczy to oczywiście, że Litwini bardzo się zadłużają, po prostu więcej pracują lub odkładają ślub w czasie. Bywają i krótsze wesela, jednak obecnie, gdy wielu krewnych przebywa na emigracji, zdarza się to rzadko.
Odpowiedni kandydat na Pana Młodego musi mieć silne ramiona, a to ze względu na zwyczaj z udziałem mostów. Gdy narzeczeni zbliżają się do jakiejś przeprawy przez rzekę (o co na Litwie nietrudno), przyszły małżonek musi wysiąść z pojazdu weselnego i przenieść swą wybrankę tam i z powrotem przez most. Liczba takich zmagań wynosi 5. Jeśli w okolicy nie ma aż takiej ilości mostów, wtedy Pan Młody wytrwale przenosi oblubienice przez jeden, nie ma możliwości odstępstwa od tej tradycji albo choć skrócenia dystansu. Pan Młody udowadnia wtedy swoją wytrzymałość i krzepę, a goście weselni w duchu robią zakłady czy aby na pewno gagadkowi ten wyczyn się powiedzie. Istnieje też zwyczaj tzw. bram i zasadzek, które utrudniają orszakowi przejazd, trzeba się z nich wykupywać alkoholem, bądź łakociami.
Po ślubie Państwo Młodzi udają się na sesje zdjęciową. W tym czasie goście zjeżdżają do uprzednio wyznaczonego lokalu weselnego. Po dotarciu na miejsce, na jeszcze nie rozpoczętym weselu, pojawiają się fałszywy Pan i Pani Młoda, znajomi Małżonków. Przebrani są oni w przerysowane kostiumy oraz wymalowani i zabawiają gości. Gdy właściwi Państwo Młodzi przyjadą, dowiadują się, że ich miejsca zostały zajęte i że muszą je wykupić. Jak na większości tego typu imprez najskuteczniejszą walutą okazuje się napitek. Podobnym zwyczajem są „fałszywi goście”, którzy zajmują lokal.
Jedną z najważniejszych osób na weselu jest swat. Kiedyś kojarzył Młodych dziś ma inne zadanie, to osoba, która ubarwia uroczystość. Wygłasza serie przemówień, wychwalając to Pana, to Panią Młodą, to rodziców, nie zapomina oczywiście o prezentach. Pod koniec wesela jest organizowany tzw. sąd swata, kiedy to zebrani dochodzą do wniosku, że jednak źle dobrał małżonków, wyrok jest zawsze jeden, nieszczęśnik zostaje stracony. Jednak nie ma się czego obawiać, swat po dobrze przespanej nocy, powraca na łono społeczeństwa. W rodzinie lub wsi często jest to jedna i ta sama osoba, ważnym przy jej wyborze jest tylko to, by dobrze spełniała swoją rolę.
Na prawdziwym litewskim weselu nie może zabraknąć sękacza. To puste w środku złociste ciasto z margaryny i jajek świetnie prezentuje się na stole, jest uwielbiane przez dzieci, a poza tym można w nim ukryć, bądź to cenione przez Litwinów piwo (główny weselny napitek), bądź jakieś przedmioty – niespodzianki.
Litewskie wesela mają w sobie powiew niezmienionej czasem tradycji. Odbywają się według ustalonego zwyczajem scenariusza. Organizowane są tak, by każdy z uczestników znał swoje miejsce, a co najważniejsze dobrze się bawił.
Źródła:
www.kuron.com.pl
Na początek nieco liczb
Na przeciętne litewskie wesele zaprasza się około 200 osób, trwa 2 do 3 dni, z tym że ślub jest przeważnie w piątek. Panuje przekonanie, że ślub bierze się raz w życiu, dlatego nie warto się ograniczać. Ni znaczy to oczywiście, że Litwini bardzo się zadłużają, po prostu więcej pracują lub odkładają ślub w czasie. Bywają i krótsze wesela, jednak obecnie, gdy wielu krewnych przebywa na emigracji, zdarza się to rzadko.
Pan Młody o silnych ramionach
Odpowiedni kandydat na Pana Młodego musi mieć silne ramiona, a to ze względu na zwyczaj z udziałem mostów. Gdy narzeczeni zbliżają się do jakiejś przeprawy przez rzekę (o co na Litwie nietrudno), przyszły małżonek musi wysiąść z pojazdu weselnego i przenieść swą wybrankę tam i z powrotem przez most. Liczba takich zmagań wynosi 5. Jeśli w okolicy nie ma aż takiej ilości mostów, wtedy Pan Młody wytrwale przenosi oblubienice przez jeden, nie ma możliwości odstępstwa od tej tradycji albo choć skrócenia dystansu. Pan Młody udowadnia wtedy swoją wytrzymałość i krzepę, a goście weselni w duchu robią zakłady czy aby na pewno gagadkowi ten wyczyn się powiedzie. Istnieje też zwyczaj tzw. bram i zasadzek, które utrudniają orszakowi przejazd, trzeba się z nich wykupywać alkoholem, bądź łakociami.
Fałszywi Państwo Młodzi
Po ślubie Państwo Młodzi udają się na sesje zdjęciową. W tym czasie goście zjeżdżają do uprzednio wyznaczonego lokalu weselnego. Po dotarciu na miejsce, na jeszcze nie rozpoczętym weselu, pojawiają się fałszywy Pan i Pani Młoda, znajomi Małżonków. Przebrani są oni w przerysowane kostiumy oraz wymalowani i zabawiają gości. Gdy właściwi Państwo Młodzi przyjadą, dowiadują się, że ich miejsca zostały zajęte i że muszą je wykupić. Jak na większości tego typu imprez najskuteczniejszą walutą okazuje się napitek. Podobnym zwyczajem są „fałszywi goście”, którzy zajmują lokal.
Swaty
Jedną z najważniejszych osób na weselu jest swat. Kiedyś kojarzył Młodych dziś ma inne zadanie, to osoba, która ubarwia uroczystość. Wygłasza serie przemówień, wychwalając to Pana, to Panią Młodą, to rodziców, nie zapomina oczywiście o prezentach. Pod koniec wesela jest organizowany tzw. sąd swata, kiedy to zebrani dochodzą do wniosku, że jednak źle dobrał małżonków, wyrok jest zawsze jeden, nieszczęśnik zostaje stracony. Jednak nie ma się czego obawiać, swat po dobrze przespanej nocy, powraca na łono społeczeństwa. W rodzinie lub wsi często jest to jedna i ta sama osoba, ważnym przy jej wyborze jest tylko to, by dobrze spełniała swoją rolę.
Co siedzi w sękaczu?
Na prawdziwym litewskim weselu nie może zabraknąć sękacza. To puste w środku złociste ciasto z margaryny i jajek świetnie prezentuje się na stole, jest uwielbiane przez dzieci, a poza tym można w nim ukryć, bądź to cenione przez Litwinów piwo (główny weselny napitek), bądź jakieś przedmioty – niespodzianki.
Litewskie wesela mają w sobie powiew niezmienionej czasem tradycji. Odbywają się według ustalonego zwyczajem scenariusza. Organizowane są tak, by każdy z uczestników znał swoje miejsce, a co najważniejsze dobrze się bawił.
Źródła:
www.kuron.com.pl
