Równość kobiet i mężczyzn na rynku pracy to mit
| 19.02.2010 | Autor: Anna Seretny | [ 0 komentarzy ] |
Polityka na rzecz zwalczania nierówności płci należy postrzegać jako długoterminową inwestycję. Mówimy bowiem nie tylko o zmianach w prawodawstwie, ale przede wszystkim o ponownym zdefiniowaniu roli kobiety i mężczyzny.
Źródło: http://www.everystockphoto.com
- Podobne tematy:
- Urlop ojcowski w Europie
- Unia Europejska - inne artykuły:
- E-learning – efektywne nauczanie w Europie
- Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu
- KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
Z raportu Komisji Europejskiej Równość Kobiet i Mężczyzn z 2010 roku wynika, że kobiety są nadal gorzej traktowane niż mężczyźni, a kryzys gospodarczy tylko pogorszył ich sytuację na rynku pracy.
W okresie od maja 2008 do września 2009 roku stopa bezrobocia na szczeblu UE rosła w dwukrotnie szybszym tempie w przypadku mężczyzn niż kobiet. Spowodowane było to przede wszystkim tym, że na początku kryzysu najmocniej ucierpiał sektor budowlany i przemysłowy. Dziedziny pracy zdominowane przez pracowników płci męskiej. W ostatnich kilku miesiącach stopy bezrobocia zarówno kobiet, jak i mężczyzn wzrastały już w tym samym tempie.
Według raportu KE odzwierciadla to rozszerzanie się kryzysu gospodarczego na pozostałe sektory, w których zatrudnienie jest bardziej zróżnicowane pod względem płci. Ponadto niepokojący jest fakt, że zatrudnienie kobiet przeważa w sektorze publicznym, w którym będą bardziej narażone na utratę pracy bądź obniżenie płac, ze względu na cięcia budżetowe państwa (szkolnictwo, opieka zdrowotna). Raport nie mówi nic o zatrudnieniu kobiet w sektorze prywatnym, w którym ryzyko zapewne jest równie wysokie, natomiast wnioskuje na podstawie poprzednich kryzysów gospodarczych, że poziom zatrudnienia kobiet znacznie wolniej niż w przypadku mężczyzn powróci do swojego uprzedniego stanu. Ponadto stwierdza, że ryzyko nie znalezienia ponownego zatrudnienia jest wyższe wśród kobiet.
Jednym z wielu powodów nierówność płci jest różnica wypływająca z wyboru rodzaju studiów wyższych przez kobiety. Chociaż, to panie częściej mogą pochwalić się wyższym wykształceniem, są to specjalizacje, które prowadzą je głównie do sektorów, w których wynagrodzenie jest niskie. Są to między innymi opieka zdrowotna, czy szkolnictwo. Zarzut, jakoby był to powód nierównego traktowania wydaje się zatem bezzasadny. Głównym problemem w tej kwestii, nie jest jednak sam wybór studiów przez kobietę, a fakt że pomimo swojej decyzji na prace w danym sektorze, mężczyzna i tak zajmuje wyższe od niej stanowisko. Ponadto brak lub ograniczony dostęp do satysfakcjonujących urlopów rodzicielskich, ojcowskich i elastycznych form zatrudnienia utrudnia kobiecie na podjęcie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Stąd kobiety, przy braku odpowiednich środków na pogodzenia życia zawodowego i prywatnego decyduje się na zostanie w domu z dzieckiem, wraz z partnerem nie planują kolejnego potomka, bądź w ogóle rezygnują z zakładania rodziny. Uczestnictwo kobiety w rynku pracy ma przede wszystkim związek z tradycyjnym modelem rodziny i podziałem ról ze względu na płeć. Średnia stopa zatrudnienia w Europie waha się od 40 procent w Grecji, w Polsce nie przekracza 50, jedynie w krajach skandynawskich kształtuje się na poziomie zdecydowanie wyższym niż 60 procent. W Szwecji, Finlandii, Danii panuje nowoczesny model rodziny. W wymienionych krajach istnieją korzystne warunki w zakresie opieki nad dziećmi, dostęp do urlopów rodzicielskich i elastycznych godzin pracy. Przekłada się to bezpośrednio zarówno na wyższą stopę zatrudnienia wśród kobiet, jak również wyższe wskaźniki urodzeń.
Szwecja, podczas zeszłorocznej prezydencji UE, świadoma roli, jaką polityka na rzecz równości płci pełni w trwałym wzroście gospodarczym państwa, osiągnęła porozumienie w sprawie wdrożenia umowy ramowej dotyczącej urlopów rodzicielskich. Rada Europejska uznała, że czas spędzany przez rodziców z dzieckiem jest kluczowy dla jego rozwoju. Porozumienie przewiduje nie tylko wydłużenie samego urlopu z trzech miesięcy na cztery, ale jeden z tych czterech miesięcy nie będzie mógł być przeniesiony na drugiego rodzica. Oznacza to, że gdy obydwoje z rodziców podejmą się opieki, dziecko będzie mogło się cieszyć nimi dłużej, niż w przypadku odstąpienia jednego miesiąca. Ma to zachęcić przede wszystkim ojców do korzystania z tej opcji, a docelowo ma odciążyć mamy od bycia jedynym opiekunem dziecka, który pozostaje z nim w domu.
Polityka na rzecz zwalczania nierówności płci należy postrzegać jako długoterminową inwestycję, przede wszystkim dlatego, że mówimy nie tylko o zmianach w prawodawstwie, ale mówimy o ponownym zdefiniowaniu roli kobiet i mężczyzny.
Źródła:
Raport KE
dot. równości kobiet i mężczyzn 2010;
dziennik.pl;
Kobiety zarabiają mniej od mężczyzn
Według raportu KE odzwierciadla to rozszerzanie się kryzysu gospodarczego na pozostałe sektory, w których zatrudnienie jest bardziej zróżnicowane pod względem płci. Ponadto niepokojący jest fakt, że zatrudnienie kobiet przeważa w sektorze publicznym, w którym będą bardziej narażone na utratę pracy bądź obniżenie płac, ze względu na cięcia budżetowe państwa (szkolnictwo, opieka zdrowotna). Raport nie mówi nic o zatrudnieniu kobiet w sektorze prywatnym, w którym ryzyko zapewne jest równie wysokie, natomiast wnioskuje na podstawie poprzednich kryzysów gospodarczych, że poziom zatrudnienia kobiet znacznie wolniej niż w przypadku mężczyzn powróci do swojego uprzedniego stanu. Ponadto stwierdza, że ryzyko nie znalezienia ponownego zatrudnienia jest wyższe wśród kobiet.
Dlaczego kobiety mają gorzej?
Jednym z wielu powodów nierówność płci jest różnica wypływająca z wyboru rodzaju studiów wyższych przez kobiety. Chociaż, to panie częściej mogą pochwalić się wyższym wykształceniem, są to specjalizacje, które prowadzą je głównie do sektorów, w których wynagrodzenie jest niskie. Są to między innymi opieka zdrowotna, czy szkolnictwo. Zarzut, jakoby był to powód nierównego traktowania wydaje się zatem bezzasadny. Głównym problemem w tej kwestii, nie jest jednak sam wybór studiów przez kobietę, a fakt że pomimo swojej decyzji na prace w danym sektorze, mężczyzna i tak zajmuje wyższe od niej stanowisko. Ponadto brak lub ograniczony dostęp do satysfakcjonujących urlopów rodzicielskich, ojcowskich i elastycznych form zatrudnienia utrudnia kobiecie na podjęcie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Stąd kobiety, przy braku odpowiednich środków na pogodzenia życia zawodowego i prywatnego decyduje się na zostanie w domu z dzieckiem, wraz z partnerem nie planują kolejnego potomka, bądź w ogóle rezygnują z zakładania rodziny. Uczestnictwo kobiety w rynku pracy ma przede wszystkim związek z tradycyjnym modelem rodziny i podziałem ról ze względu na płeć. Średnia stopa zatrudnienia w Europie waha się od 40 procent w Grecji, w Polsce nie przekracza 50, jedynie w krajach skandynawskich kształtuje się na poziomie zdecydowanie wyższym niż 60 procent. W Szwecji, Finlandii, Danii panuje nowoczesny model rodziny. W wymienionych krajach istnieją korzystne warunki w zakresie opieki nad dziećmi, dostęp do urlopów rodzicielskich i elastycznych godzin pracy. Przekłada się to bezpośrednio zarówno na wyższą stopę zatrudnienia wśród kobiet, jak również wyższe wskaźniki urodzeń.
Szwecja dba o pracujące mamy
Szwecja, podczas zeszłorocznej prezydencji UE, świadoma roli, jaką polityka na rzecz równości płci pełni w trwałym wzroście gospodarczym państwa, osiągnęła porozumienie w sprawie wdrożenia umowy ramowej dotyczącej urlopów rodzicielskich. Rada Europejska uznała, że czas spędzany przez rodziców z dzieckiem jest kluczowy dla jego rozwoju. Porozumienie przewiduje nie tylko wydłużenie samego urlopu z trzech miesięcy na cztery, ale jeden z tych czterech miesięcy nie będzie mógł być przeniesiony na drugiego rodzica. Oznacza to, że gdy obydwoje z rodziców podejmą się opieki, dziecko będzie mogło się cieszyć nimi dłużej, niż w przypadku odstąpienia jednego miesiąca. Ma to zachęcić przede wszystkim ojców do korzystania z tej opcji, a docelowo ma odciążyć mamy od bycia jedynym opiekunem dziecka, który pozostaje z nim w domu.
Polityka na rzecz zwalczania nierówności płci należy postrzegać jako długoterminową inwestycję, przede wszystkim dlatego, że mówimy nie tylko o zmianach w prawodawstwie, ale mówimy o ponownym zdefiniowaniu roli kobiet i mężczyzny.
Źródła:
Raport KE
dot. równości kobiet i mężczyzn 2010;
dziennik.pl;
