Trzecia rocznica śmierci Ryszarda Kapuścińskego
| 21.01.2010 | Autor: Maciej Gach | [ 0 komentarzy ] |
http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Ryszard_Kapuscinski_by_Kubik_17.05.1997.jpg&filetimestamp=20070124204008
Źródło: wikipedia/commons
Julia Hartwig i Ryszard Kapuściński, 2006
Źródło: wikipedia
Grób Ryszarda Kapuścińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008
Źródło: wikipedia
- Wybierasz się do Polski?
- Zarezerwuj hotel w Polsce
- Wynajmij samochód w Polsce
- Podobne tematy:
- „Fundacja Europejska” – kolejna inicjatywa Komisji Europejskiej
- European Day of Languages w Lublinie
- Literacka lekcja życia - przystanek pierwszy: Włochy
- Polska - inne artykuły:
- Eksperci z 26 krajów dyskutują o kierunkach zmian w edukacji
- Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka - inwestycje w rozwój i technologie
- Rozpoczął się IV Europejski Kongres Gospodarczy
23 stycznia mija trzecia rocznica śmierci, wielkiego polskiego dziennikarza, pisarza, reportera Ryszarda Kapuścińskiego.
[h4 Przekraczanie niemożliwego[/h4]
Ryszarda Kapuścińskiego nikomu szerzej, nie trzeba przedstawiać. Był on i nadal jest wzorem dla wielu ludzi, którzy chcą zajmować się dziennikarstwem, historią czy choćby podróżowaniem po świecie.
Dzisiaj w dobie globalizacji i otwarcia granic, podróżowanie dla przeciętnego młodego mieszkańca Unii Europejskiej, nie stanowi żadnego problemu. Wystarczy kupić bilet danego środka lokomocji i za chwilę, można chłonąć klimat innego kraju.
Pół wieku temu, w Polsce komunistycznej, wyjazd za granicę był tym, czym dzisiaj, dla nas jest wycieczka w kosmos. Ryszard Kapuściński, tak pisał o swoim marzeniu przekroczenia szlabanu na granicy: „ Kiedyś chciałbym bardzo wyjechać za granicę. – Za granicę? – powiedziała zdziwiona i lekko wystraszona(chodzi o Irenę Tarłowską, redaktor naczelna „Sztandaru młodych”), bo wtedy nie było rzeczą zwyczajną wyjeżdżać za granicę. – Dokąd? Po co? – spytała. – Myślałem o Czechosłowacji – odparłem. Bo nie chodziło mi, żeby gdzieś do Paryża czy Londynu, nie, tych rzeczy nie próbowałem sobie wyobrazić i nawet mnie nie ciekawiły, chciałem tylko, żeby gdzieś przekroczyć granicę, wszystko jedno, którą, bo dla mnie ważny był nie cel, nie meta, ale sam niemal mistyczny i transcendentalny akt przekraczania granicy.” Warto także zacytować, dlaczego i co pociągało mistrza reportażu w podróżowaniu: „Mnie natomiast pociągało także to, co jest za granicą każdego z tych światów – kusili mnie nowi ludzie, nowe drogi, nowe nieba. Pragnienie przekraczania granicy, wypatrywania, co jest poza nią, żyło we mnie ciągle”.
Ryszard Kapuściński jest autorem licznych książek, choćby „Cesarz”, "Szachinszach” czy „Wojna futbolowa”, które przeszły do kanonu literatury światowej, będąc wielokrotnie wznawiane. Miał niezwykły sposób, pisania książek, na temat otaczającego nas świata. Jego model pisarstwa, wyglądał następująco: rok czytania, rok podróżowania, rok pisania. Co ciekawe, potrafił przeczytać ponad sto książek, zanim wyruszył w kolejną podróż. Pamiętać należy także to, iż pisał nie tylko prozę, ale również: „ Nie mogę z poezji zrezygnować. Wymaga to niezwykłego skupienia nad językiem, i to wychodzi na dobre prozie. Proza musi mieć muzykę, poezja to rytm. Gdy zaczynam pisać, muszę znaleźć rytm. On poniesie mnie jak rzeka”. Poprzez swoje książki, można rozumieć, że „człowiek nie tylko tworzy kulturę, ale także jest kulturą”
Jego patronem był starożytny historyk Herodot. Co ciekawe jest on nazywany „pierwszym globalistą”, który poprzez swoje podróże próbował zrozumieć innego człowieka. Tacy ludzie jak Herodot czy Kapuściński , przechodzą do historii ze względu na swój upór, pasję, wytrwałość. Odpowiedzią na to pytanie mogą posłużyć właśnie słowa samego Kapuścińskiego: „ Jednakże takich zapaleńców nie rodzi się wielu. Przeciętny człowiek nie jest specjalnie ciekaw świata. Ot, żyje, musi jakoś się z tym faktem uporać, im będzie go to kosztowało mniej wysiłku – tym lepiej. A przecież poznawanie świata zakłada wysiłek, i to wielki, pochłaniający człowieka". I dalej, „więc kiedy pojawia się ktoś taki jak Herodot, człowiek owładnięty żądzą, bzikiem, manią poznania, a jeszcze obdarzony rozumem i talentem pisarskim – to fakt taki przechodzi od razu do historii świata!” Dlatego Ryszard Kapuściński jest jednym z największych autorytetów w dziedzinie reportażu, o czym należy pamiętać.
Cytaty pochodzą z następujących książek "Lapidarium II" i "Podróże z Herodotem".
Ryszarda Kapuścińskiego nikomu szerzej, nie trzeba przedstawiać. Był on i nadal jest wzorem dla wielu ludzi, którzy chcą zajmować się dziennikarstwem, historią czy choćby podróżowaniem po świecie.
Dzisiaj w dobie globalizacji i otwarcia granic, podróżowanie dla przeciętnego młodego mieszkańca Unii Europejskiej, nie stanowi żadnego problemu. Wystarczy kupić bilet danego środka lokomocji i za chwilę, można chłonąć klimat innego kraju.
Pół wieku temu, w Polsce komunistycznej, wyjazd za granicę był tym, czym dzisiaj, dla nas jest wycieczka w kosmos. Ryszard Kapuściński, tak pisał o swoim marzeniu przekroczenia szlabanu na granicy: „ Kiedyś chciałbym bardzo wyjechać za granicę. – Za granicę? – powiedziała zdziwiona i lekko wystraszona(chodzi o Irenę Tarłowską, redaktor naczelna „Sztandaru młodych”), bo wtedy nie było rzeczą zwyczajną wyjeżdżać za granicę. – Dokąd? Po co? – spytała. – Myślałem o Czechosłowacji – odparłem. Bo nie chodziło mi, żeby gdzieś do Paryża czy Londynu, nie, tych rzeczy nie próbowałem sobie wyobrazić i nawet mnie nie ciekawiły, chciałem tylko, żeby gdzieś przekroczyć granicę, wszystko jedno, którą, bo dla mnie ważny był nie cel, nie meta, ale sam niemal mistyczny i transcendentalny akt przekraczania granicy.” Warto także zacytować, dlaczego i co pociągało mistrza reportażu w podróżowaniu: „Mnie natomiast pociągało także to, co jest za granicą każdego z tych światów – kusili mnie nowi ludzie, nowe drogi, nowe nieba. Pragnienie przekraczania granicy, wypatrywania, co jest poza nią, żyło we mnie ciągle”.
Fenomen Ryszarda Kapuścińskego
Ryszard Kapuściński jest autorem licznych książek, choćby „Cesarz”, "Szachinszach” czy „Wojna futbolowa”, które przeszły do kanonu literatury światowej, będąc wielokrotnie wznawiane. Miał niezwykły sposób, pisania książek, na temat otaczającego nas świata. Jego model pisarstwa, wyglądał następująco: rok czytania, rok podróżowania, rok pisania. Co ciekawe, potrafił przeczytać ponad sto książek, zanim wyruszył w kolejną podróż. Pamiętać należy także to, iż pisał nie tylko prozę, ale również: „ Nie mogę z poezji zrezygnować. Wymaga to niezwykłego skupienia nad językiem, i to wychodzi na dobre prozie. Proza musi mieć muzykę, poezja to rytm. Gdy zaczynam pisać, muszę znaleźć rytm. On poniesie mnie jak rzeka”. Poprzez swoje książki, można rozumieć, że „człowiek nie tylko tworzy kulturę, ale także jest kulturą”
Autorytet światowego reportażu
Jego patronem był starożytny historyk Herodot. Co ciekawe jest on nazywany „pierwszym globalistą”, który poprzez swoje podróże próbował zrozumieć innego człowieka. Tacy ludzie jak Herodot czy Kapuściński , przechodzą do historii ze względu na swój upór, pasję, wytrwałość. Odpowiedzią na to pytanie mogą posłużyć właśnie słowa samego Kapuścińskiego: „ Jednakże takich zapaleńców nie rodzi się wielu. Przeciętny człowiek nie jest specjalnie ciekaw świata. Ot, żyje, musi jakoś się z tym faktem uporać, im będzie go to kosztowało mniej wysiłku – tym lepiej. A przecież poznawanie świata zakłada wysiłek, i to wielki, pochłaniający człowieka". I dalej, „więc kiedy pojawia się ktoś taki jak Herodot, człowiek owładnięty żądzą, bzikiem, manią poznania, a jeszcze obdarzony rozumem i talentem pisarskim – to fakt taki przechodzi od razu do historii świata!” Dlatego Ryszard Kapuściński jest jednym z największych autorytetów w dziedzinie reportażu, o czym należy pamiętać.
Cytaty pochodzą z następujących książek "Lapidarium II" i "Podróże z Herodotem".
