Spróbuj… renifera!

Znane od wieków

Hodowla reniferów to niezwykle stara dziedzina gospodarki. Najstarsze wzmianki o tych zwierzętach to pochodzące sprzed 3 tys. lat rysunki, zaś pierwsze pewne informacje sięgają 892 r. n. e. Pierwsza wzmianka o reniferze jako pożywieniu oraz o właściwościach odżywczych jego mięsa pochodzi z 1555 r. W książce Olausa Magnusa „Historia narodów Północy” obok opisów Finlandii znalazły się również fragmenty poświęcone mięsu reniferów. Hodowlą reniferów w Finlandii zajmuje się ponad 5 tys. osób, spośród których około tysiąca to Lapończycy.

Właściwości mięsa renifera

Laponia to kraj, którego gospodarka opiera się na niewielkich złożach żelaza oraz hodowlach reniferów. Renifery to półdzikie zwierzęcia użytkowe, hodowane są przez osoby prywatne.
Mięso renifera lapońskiego (Lapin Poron liha) pochodzi z tusz cieląt reniferów poniżej roku życia oraz tusz dorosłych zwierząt powyżej roku życia.
Renifery to czworonogi z rodziny jeleniowatych. Ich mięso jest ciemne, delikatne i ma smak dziczyzny. Włókna mięśniowe są zdecydowanie cieńsze od znanego nam mięsa wołowego. Mięso renifera ma dużą wartość energetyczną charakterystyczną raczej dla tłustej wołowiny, jednak zawartość tłuszczu jest zdecydowanie niższa. Ponadto tłuszcz z mięsa renifera ma szczególne właściwości i może zastępować tłuszcze ryb. Mięso tego zwierzęcia zawiera wysoki, bo sięgający 50 - 60 proc. poziom nienasyconych kwasów oleinowych, które obniżają poziom tzw. złego cholesterolu. Poza tym ma bardzo dużo witamin z grupy B, A i E i zawiera około pięć razy więcej witaminy C niż wołowina. W mięsie renifera jest dużo potasu, wapnia, magnezu, fosforu, siarki, krzemu, manganu, cynku i miedzi.

Hodowla reniferów

Renifery wypasane są swobodnie na pastwiskach. Hodowcy wykorzystują naturalny rytm przyrody, dlatego zwierzęta wypasane są od wiosny do początku zimy, kiedy trafiają do ubojni. Przez cały ten czas zwierzęta czerpią pożywienie z naturalnych źródeł. Wiosną i latem jedzą głównie rośliny błotne oraz porastające brzegi strumieni trawy i zioła, które zawierają białko, witaminy, minerały i mikroelementy. Jesienią renifery odżywiają się głównie grzybami, które zimą wygrzebują spod śniegu. Zimą jedzą także mech i pędy roślin oraz obgryzają gałązki drzew i krzewów. Warunki klimatyczne panujące w tej niezwykłej krainie i letnie pożywienie obfitujące w składniki odżywcze sprawiają, że mięso renifera jest wyjątkowo wartościowym produktem.

Potrawy z renifera

Mięso renifera jest podstawowym składnikiem tradycyjnych potraw. Jednym z ulubionych dań świątecznych Norwegów jest comber z renifera z borówkami. Równie popularne i lubiane jest suszone lub wędzone mięso renifera. Zazwyczaj jest ono jadane z lefse (kołaczykami) lub - zgodnie ze zwyczajem Lapończyków - z prim, czyli maślanym serem z mleka reniferów. Sporządzają oni także jednogarnkowe potrawy z renifera, zwane samekok. Są to gotowane w rosole ozór, wątroba i szpikowe kości z ziemniakami i kapustą. Bardziej wykwintną, podawaną w ekskluzywnych restauracjach potrawą jest wędzone serce renifera w sosie śmietanowym (rokt reinsdyrhjerte i flotesaus), przyrządzanym na bazie sosu z sokiem jabłkowym i solą orzeszkową.

Źródła:
www.nestle.pl
www.eur-lex.europa.eu

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> Pomór krów na Białorusi
• >> Europejski projekt SELFDOTT- nadzieja dla tuńczyka błękitnopłetwego
• >> LFSM Festival - kobiece zamieszanie
• >> Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca

• TAGI:
• hodowla
• ,
• mięso
• ,
• potrawy
• ,
• renifery
• ,
• właściwości odżywcze
 
• KRAJE:
• Finlandia