Yves Leterme – nowy premier Belgii
| 26.11.2009 | Autor: Agata Biernat | [ 0 komentarzy ] |
Yves Leterme - nowy premier Belgii
Źródło: wikimedia.commons
- Wybierasz się do Belgii?
- Zarezerwuj hotel w Belgii
- Wynajmij samochód w Belgii
- Podobne tematy:
- Komisja Europejska ostrzega: uwaga na kredyt przez Internet
- Strategia Europa 2020 - priorytety przewodnie
- Zatrudnienie w UE a strategia Europa 2020
- Belgia - inne artykuły:
- Atrakcje Belgii - (nie)wszystkie muzea Antwerpii
- Atrakcje Brukseli - pub Delirium
- Bruksela w 2 godziny - Magritte i jego obrazy
Yves Leterme został mianowany przez króla Alberta II na nowego szefa rządu belgijskiego. Na tym stanowisku zastąpił on Hermana Van Rompuya, który został przewodniczącym Rady Europejskiej.
Już po raz drugi Y. Leterme został premierem. Pełnił tę funkcję w 2008 roku. Nie podał jeszcze nowego składu rządu, ale wiadomo już, iż prawdopodobnie w skład jego wejdą ministrowie, którzy obecnie zasiadają w Radzie Ministrów.
Yves Leterme to polityk kontrowersyjny i nielubiany przez część społeczeństwa belgijskiego. Przede wszystkim niedarzony jest sympatią przez frankofonów, ponieważ jest on zwolennikiem zagwarantowania większej autonomii Flandrii. Sprzeciwia się temu biedniejsza francuskojęzyczna Walonia. Bardzo dobrze znana jest sytuacja, w której obecny premier, poproszony o zaśpiewanie hymnu, zaczął nucić Marsyliankę. W taki sposób chciał zasugerować, iż Walonowie są częścią francuskiego narodu.
Warto również podkreślić fakt, iż często, choć raczej w dość przesadny sposób, mówiono o rychłym rozpadzie państwa belgijskiego. Można przypuszczać, iż osobowość Y. Leterme'a prawdopodobnie tylko pogorszy i tak już bardzo napięte stosunki pomiędzy dwiema grupami etnicznymi – Walonami a Flamandami.
Urodził się on w 1960 roku we Flandrii Zachodniej. Co ciekawe, jego ojciec był francuskojęzycznym Walonem, a matka niderlandzkojęzyczną Flamandką. Ukończył licencjat z dziedziny nauk politycznych na Uniwersytecie w Gandawie, a następnie zdobył tytuł magistra prawa. Yves Leterme uzyskał również tytuł magistra z zakresu administracji publicznej.
Już na początku lat osiemdziesiątych zaangażował się w działalność polityczną. Zaczął aktywnie działać w partii CVP – Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie. Od 1992 roku przez pięć lat pracował w Komisji Europejskiej jako administrator.
W 2007 roku zwyciężył w wyborach parlamentarnych. Jednak szybko zrezygnował z misji tworzenia gabinetu z powodu odrzucenia przez partie frankofońskie projektu reform konstytucyjnych. Przez pewien okres czasu mediację między stronami prowadził Herman Van Rompuy.
Jeszcze dwukrotnie próbował formułować rząd. Kiedy już wreszcie udało mu się go zbudować, po zaledwie półrocznej kadencji podał się do dymisji, po pojawieniu się zarzutów o próbowanie wpływania na sędziów w sprawie dotyczącej ratowania banku Fortis.
Źródła:
bbc.com
gazeta.pl
Kontrowersyjna postać
Yves Leterme to polityk kontrowersyjny i nielubiany przez część społeczeństwa belgijskiego. Przede wszystkim niedarzony jest sympatią przez frankofonów, ponieważ jest on zwolennikiem zagwarantowania większej autonomii Flandrii. Sprzeciwia się temu biedniejsza francuskojęzyczna Walonia. Bardzo dobrze znana jest sytuacja, w której obecny premier, poproszony o zaśpiewanie hymnu, zaczął nucić Marsyliankę. W taki sposób chciał zasugerować, iż Walonowie są częścią francuskiego narodu.
Warto również podkreślić fakt, iż często, choć raczej w dość przesadny sposób, mówiono o rychłym rozpadzie państwa belgijskiego. Można przypuszczać, iż osobowość Y. Leterme'a prawdopodobnie tylko pogorszy i tak już bardzo napięte stosunki pomiędzy dwiema grupami etnicznymi – Walonami a Flamandami.
Yves Leterme - życiorys polityczny
Urodził się on w 1960 roku we Flandrii Zachodniej. Co ciekawe, jego ojciec był francuskojęzycznym Walonem, a matka niderlandzkojęzyczną Flamandką. Ukończył licencjat z dziedziny nauk politycznych na Uniwersytecie w Gandawie, a następnie zdobył tytuł magistra prawa. Yves Leterme uzyskał również tytuł magistra z zakresu administracji publicznej.
Już na początku lat osiemdziesiątych zaangażował się w działalność polityczną. Zaczął aktywnie działać w partii CVP – Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie. Od 1992 roku przez pięć lat pracował w Komisji Europejskiej jako administrator.
W 2007 roku zwyciężył w wyborach parlamentarnych. Jednak szybko zrezygnował z misji tworzenia gabinetu z powodu odrzucenia przez partie frankofońskie projektu reform konstytucyjnych. Przez pewien okres czasu mediację między stronami prowadził Herman Van Rompuy.
Jeszcze dwukrotnie próbował formułować rząd. Kiedy już wreszcie udało mu się go zbudować, po zaledwie półrocznej kadencji podał się do dymisji, po pojawieniu się zarzutów o próbowanie wpływania na sędziów w sprawie dotyczącej ratowania banku Fortis.
Źródła:
bbc.com
gazeta.pl
