Komitologia i komitety Komisji Europejskiej

Komitologia

Głównym organem prawodawczym w Unii Europejskiej jest Rada, która w ramach różnych procedur decyzyjnych wydaje odpowiednie akty prawne. Wykonywanie tych postanowień leży jednak w kompetencjach Komisji Europejskiej. Następuje to na wniosek Rady, która w swoich postanowieniach ustala na jakich zasadach Komisja może wydawać konkretne akty wykonawcze. Realizując przyznane jej kompetencje, Komisja Europejska działa zgodnie procedurą komitologii.

Nazwa komitologia wynika z faktu, że decyzje podejmowane są w komitetach Komisji Europejskiej. Składają się one z przedstawicieli państw członkowskich, którym przewodniczy przedstawiciel Komisji. Akty wykonawcze są w przypadku komitologii przesyłane do zaopiniowania przez komitety. Obecnie wyróżnić można pięć procedur komitologicznych.

Procedura doradcza

W tym wypadku komitety powoływane są, kiedy zachodzi taka potrzeba. Jego opinie są niewiążące dla Komisji Europejskiej i Rady, jednak Komisja powinna brać zdanie komitetów pod uwagę przy wydawaniu stosownego aktu wykonawczego.

Procedura zarządzająca

Podobnie jak poprzednia rozpoczyna się od przedstawienia danego aktu komitetowi. Jest on zobowiązany wydać swoją opinię na ten temat w głosowaniu, w którym do akceptacji niezbędne jest uzyskanie większości kwalifikowanej (metoda głosów ważonych taka jak w Radzie). Zdanie komitetu jest dla Komisji wiążące. W przypadku opinii negatywnej projekt taki przesyłany jest do Rady, która może uchwalić zmieniony akt prawny.

Procedura regulacyjna

Jest to procedura bardziej skomplikowana. W kwestiach początkowych podobna jest do procedury zarządzającej. Zmiany pojawiają się w wypadku negatywnej opinii komitetu komitologicznego. W przypadku takim Komisja Europejska wysyła odpowiednią wiadomość do Rady i Parlamentu. Rada ma w tym momencie trzy możliwości. Może uchwalić akt prawny, odrzucić jego projekt, co rozpoczyna procedurę od nowa lub też nie podjąć działania, co skutkuje możliwością uchwalenia go przez Komisję.

Procedura regulacyjna połączona z kontrolą

Analogiczna w etapach początkowych do powyższych. W przypadku opinii pozytywnej, decyzja komitetu komitologicznego przesłana zostaje do Rady oraz Parlamentu, które mogą się sprzeciwić aktowi prawnemu, gdy projekt wykracza poza uprawnienia przyznane Komisji, nie odpowiada swojemu celowi, narusza zasadę pomocniczości lub proporcjonalności. W przypadku negatywnej opinii komitetu decyzje należą do Rady oraz Parlamentu.

Procedura ochronna

Wszelkie akty typu ochronnego, które chce wydać Komisja Europejska, muszą być przede wszystkim notyfikowane państwom członkowskim oraz Radzie. Możliwa jest także konieczność konsultacji z państwami przed przyjęciem takiego aktu, mogą go one także kwestionować już po uchwaleniu. Procedura w swym przebiegu identyczna jest z wcześniejszymi. Rada może w tym przypadku zatwierdzić odmienny akt lub - jeśli jest to przewidziane – zmienić go, uchylić lub zatwierdzić niezmieniony.


źródło: europa.eu

• PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:
  
• >> KE: polski satelita będzie nazwany imieniem ZOFIA!
• >> Program Kultura szansą dla rozwoju polskiej literatury
• >> E-learning – efektywne nauczanie w Europie
• >> Grecja: Venizelos nie zgadza się na kontrolę budżetu

• TAGI:
• Komisja Europejska
• ,
• komitologia
• ,
• procedury decyzyjne
 
• KRAJE:
• Unia Europejska